Minestrone, feestelijke maaltijdsoep

Eind februari werd onze kleinste meid alweer 1 jaar! En kinderverjaardagen moeten altijd groots gevierd worden vinden wij (in tegenstelling tot de verjaardagen van de volwassenen in ons gezin). Ooit gaven we onze gasten een hele zalm van de barbecue te eten op één van onze feestjes (waar we nog regelmatig aan herinnerd worden door vrienden) en sindsdien wordt er van ons verwacht dat we ook zorgen dat iedereen te eten krijgt, denk ik. Wellicht is dat alleen onze eigen beleving, hoor!

Ik vind het altijd leuk om een planning van het menu in elkaar te draaien en vervolgens alles klaar te maken, maar wilde deze keer géén verschillende gerechten op een soort van buffet. Gewoonweg omdat we het nu op dit moment te druk hebben (werk, studie en gezin) voor zo'n uitgebreide planning (onze jongste heeft bijvoorbeeld de neiging om met haar voorhoofd tegen je been te leunen als je staat te koken en geloof me, dan sta je geen uren achter elkaar in de keuken). Al snel kwam ik op het idee van minestronesoep. Een feestelijke soep, gezond, goed gevuld, redelijk eenvoudig en snel te maken,.... Ik serveerde de soep en daarna hebben we nog schalen met homemade pizza rond laten gaan. Voor de doordeweekse maaltijd raad ik je aan te serveren met extra geraspte parmezaan (of pecorino), knapperig vers (stokbrood) en pesto. Of maak erbij wat zoals wij vaak doen: Maak oude boterhammen op door ze te besmeren met pesto, te overstrooien met parmezaan en ze even onder de grill te roosteren. Snijdt diagonaal doormidden en serveer bij de soep.

Minestronesoep

1 grote pan, voldoende voor 6 - 8 personen

- 100 gram spekjes

- 2 uien, gehakt

- 2 kleine winterwortels, in blokjes

- 2 stengels bleekselderij, in blokjes

- 2 kleine courgettes, in blokjes

- 2 grote aardappels, in blokjes

- 2 handvol sperziebonen, in stukjes

- 2 liter groentenbouillon (van een blokje)

- 2 blikjes tomatenstukjes

- 1 tl (gedroogde) tijm

- 1 groot blik witte bonen, uitgelekt en afgespoeld

- 150 g orzo* of mini-pasta

- stuk Parmezaanse kaas of evt pecorino

In de ingredientenlijst staat alles al aangegeven 'in blokjes', heb je nog niets gesneden, begin daar dan eerst aan. Zet meteen een hoge soeppan met dikke bodem klaar.

Zet de pan op het vuur en voeg een klein scheutje olijfolie toe. Doe hierbij de spekjes. Zodra ze wat beginnen te bakken voeg je ook de ui toe. Doe er wat zout bij (niet te scheutig, de spek is ook al zout) om te snel kleuren te voorkomen. Roer regelmatig tot de uit glazig is. Doe er nu de gehakte ui, wortel en bleekselderij bij en bak een paar minuten mee. Voeg vervolgens de aardappel en de courgette toe en bak ook even mee. Voeg de sperziebonen, bouillon, gehakte tomaten uit blik en de tijm toe.

Snijdt van de parmezaan de harde korst af en doe in de soep erbij. Laat de soep nu zachtjes koken totdat de groenten gaar zijn (check dit doormiddel van de aardappelblokjes). Voeg vervolgens de pasta en de witte bonen toe en kook de soep, totdat de pasta gaar is. Haal voor het serveren de korst van de parmezaan eruit. Breng op smaak met zout en peper. Serveer met brood, pesto en de kaas (geraspt), die laatste twee kun je in de soep doen voor het serveren of op tafel zetten zodat de gasten of de leden van je gezin dit naar eigen idee kunnen doen! Ik ben voor het laatste! Voor een extra mooie finishing touch leg je er nog een blaadje basilicum op! Geen must, maar wel mooi!

* Orzo is kleine pasta, die qua vorm doet denken aan rijst. Goed verkrijgbaar bij de Turkse winkel!

TIP! Vervang de tijm evt door rozemarijn of salie.

TIP! Minestronesoep is er in vele varianten. Zo heb je ook groene minestrone of lenteminestrone, maar ook de ingredienten zijn heel divers. Minestronesoep is alleen geen minestrone zonder pasta en bonen vind ik. Laat deze dus nooit weg. Verder kun je varieren wat je wilt. Verder zijn de ui, bleekselderij en wortel de basissmaakmakers, denk daaraan als je daarin iets wilt wijzigen! Verder kun je dan varieren met bijvoorbeeld prei, salami, (savooie)kool, champignons, koolraap, pastinaak enz.  

TIP! Het is mooi als alle groenten ongeveer even groot gesneden is.

TIP! Nog nooit pecorino gebruikt? Ik raad je van harte aan dat nu eens te proberen. Een lekkere smaakvolle kaas, die weer eens anders is dan Parmezaan.

Taco's zoals jij ze wilt

Onze kinderen zijn dol op taco's. Onze oudste dochter Olivia ziet alleen de toegevoegde waarde van het vlees niet en propt haar taco het liefst vol met zure room en mais. Met een beetje overredingskracht gaat ze dan vaak wel accoord met een beetje vlees en soms nog wat andere groenten, maar hoe dan ook, ze houdt ze het liefste gewoon basic. Onze middelste dochter, Lea, vult ze het liefste met veel vlees en mais. De andere toevoegingen zijn bij haar niet echt welkom. Groene blaadjes van sla of kruiden vist ze sowieso overal tussenuit, dus probeer vooral niet wat sla in de taco te doen! Nou ja, het bewijst maar weer dat je je taco zo kunt maken als dat je zelf wilt. Ik raad je aan om niet te zuinig te zijn met de schaaltjes met verschillende vullingen, want dat maakt het feest juist compleet.

De saus voor erbij maak ik altijd zelf (zie tip onderaan), maar mag ook uit een potje zijn. Of gebruik gewoonweg zoete chilisaus. Dit is een magische combinatie met de zure room.

Taco's

voor 4 personen

- 1 ui, gesnipperd
- 3 tenen knoflook, gehakt
- 2 tl komijnpoeder
- 2 tl korianderpoeder
- 1 tl oregano (gedroogd)
- 1 el cacao (ongezoet)
- 2 el tomatenpuree
- 1 kg rundergehakt
- 200 ml water (iets minder dan een kopje)
- 1 blik kidneybonen (400 g)

Voor erbij
- 12 tacoschelpen (1 pak) of meer als je grote eters hebt

Voor erbij als vulling
- tomaten, in stukjes
- geraspte kaas (wat je lekker vindt, maar ik kies meestal een zachte kaas, zoals belegen)
- avocado (kies een rijpe, schep er met een tl stukjes uit en meng met een beetje zout en citroensap)
- mais (uit blik), warm of koud
- paprika, in reepjes
- komkommer in stukjes
- bosui, in ringetjes
- sla, (ijsbergsla in reepjes gesneden werkt het beste)
- zure room
- verse koriander
- pittige tomatensaus of salsa
- zoete chilisaus
- ketchup (dit gebruik ik dan voor de kinderen)

Begin met het snijden en klaarzetten van de vullingen. Gebruik hiervoor kleine bakjes en zet ze op een dienblad.
Doe een scheutje plantaardige olie (zie tip) in een koekenpan en laat warm worden. Doe er de ui bij, voeg wat zout toe om te snel bruin worden te voorkomen en bak eventjes aan totdat de ui licht doorzichtig wordt. Voeg vervolgens de knoflook toe. Bak even mee totdat deze begint te geuren en voeg dan alle specerijen toe. Roer goed door en laat even warm worden. Voeg vervolgens de tomatenpuree toe. Bak deze goed aan. Voeg het gehakt toe en bak deze om en om tot deze rul en bruin is. Breng op smaak met zout en peper. Voeg vervolgens het water toe en schep het mengsel goed door. Open het blik bonen, spoel deze af onder de kraan en voeg ze toe aan het gehaktmengsel. Laat sudderen totdat het meeste van het vocht verdampt is.

Verwarm in de tussentijd de taco's in de oven, zoals op de verpakking aangegeven. Ik merk dat het het beste werkt wanneer je de schelpen op een ovenrekje in de oven hangt. Wanneer je ze op een rekje of plaat legt, klappen ze een beetje dicht en zijn ze daarna zo smal en niet meer gemakkelijk te vullen.

Proef het gehakt en breng op smaak met zout en peper wanneer dat nog nodig is.

Serveer de taco's als ze nog warm zijn met het gehaktmengsel en alle schaaltjes met bijlagen!

TIP! Maak een simpele pittige tomatensaus door 4 kleine tomaten met 1 rode peper, 2 bosuitjes en wat verse koriander fijn te maken in de keukenmachine of het hakmolentje van de staafmixer. Het kan zijn dat de saus wat waterig wordt, maar dat is in dit geval niet erg. Breng op smaak met zout en peper.

TIP! Neem in ieder geval rijpe smaakvolle tomaten en niet die waterige smakeloze. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Bewaar je tomaten niet in de koelkast maar liever op de fruitschaal of doe zoals ik doe,....bewaar ze op een mooie schaal in de keuken samen met de uien, knoflook, courgette en aubergines.

TIP! In bijna alle recepten waar ik in olie bak, gebruik ik olijfolie (geen extra vergine). De uitzonderingen hierop zijn Aziatische gerechten en zoals deze Mexicaanse gerechten. Gebruik hiervoor plantaardige olie, zoals zonnebloem- of arachide-olie.

TIP! Bij het fruiten van ui en knoflook voeg ik altijd wat zout toe. Hierdoor wordt er wat vocht onttrokken en bakt de ui en knoflook niet meteen bruin aan. Zo heb je de heerlijke smaak van de ui en knoflook, maar niet de overheersende smaak van bruingebakken ui en knoflook.

TIP! In veel recepten worden ui en knoflook gelijktijdig aan de pan toegevoegd. Eigenlijk is dit niet logisch, aangezien de knoflook heel vaak kleiner is gesneden dan de ui en dus ook eerder klaar is. Ik voeg daarom de knoflook altijd wat later toe. Wil je het jezelf makkelijk maken, snijdt de knoflook dan bijvoorbeeld in plakjes. Zo is er minder hakwerk en kun je de knoflook wel samen met de ui bakken. Houdt er wel rekening mee dat de smaak van de knoflook dan minder goed vrij komt en je wellicht wat meer tenen wilt toevoegen. Overdrijf het ook niet!

TIP! Proef eens een beetje tomatenpuree. Mmmhhh,...best zuur! Deze zure smaak verdwijnt wanneer je de tomatenpuree aanbakt. Voeg dus nooit zo tomatenpuree toe, maar bak altijd in het begin mee.

TIP! Gebruik voor het rulbakken bijvoorbeeld een houten of kunststof vork (zonder scherpe tanden). Hiermee kun je het gehakt mooi in stukken breken totdat het helemaal rul gebakken is.

TIP! Proef aan het einde van de bereiding altijd je gerecht opnieuw en bepaal of er nog zout en peper bij moet.

Focaccia (vokatsja) en schiacciata (skiasjata)

Ooit, nog voordat er kinderen waren, zijn wij op vakantie geweest naar Italië. Alhoewel we een heleboel tegenvallers hebben gehad daar, lijkt het op de foto's alsof we het reuze naar ons zin hebben gehad. We hebben we ook wel wat herinneringen aan het eten daar, maar eerlijk gezegd ook wel hele slechte herinneringen. In een vaag Italiaans restaurant werden we bediend door een vent die zo uit een maffiafilm had kunnen lopen. Zijn haar strak achterover gekamd, een net iets te dikke auto voor de deur en een serveerster die blijkbaar zijn opgedirkte vriendin moest zijn. Na een overheerlijke bruschetta met verse tomaat en basilicum werden we verrast met wat hij een echte delicatesse noemde. We prikte voorzichtig in een wit flinterdun gesneden plak van iets wat het hele bord bedekte. Zou het iets van inktvis zijn, vroegen wij ons af, zo naief als we waren. Nee, nee, riep de man, "Larrrrrrdo!". Volgens alle artikelen die ik erover heb gelezen, wordt het echt beschouwd als een delicatesse. Het is gewoonweg een stuk vet wat dan nog op één of andere manier gekruid wordt. Maar zelfs mijn vader, die echt niet vies is van een beetje vet, vond het een onprettige ervaring.

Gelukkig hebben we bij een heel lokaal pizzatentje ontdekt dat er ook zo iets bestaat als schiacciata (spreek uit skia-sjata). Het is simpelweg een broodje (voor het recept van de schiacciata de allerlaatste tip onderaan dit recept) van platgedrukt pizzadeeg, bestrooid met wat zeezout. Iets lekkerders bestaat er bijna niet!  Focaccia (spreek uit vo-kat-sja) is nagenoeg hetzelfde, alleen rijst dit brood wat langer en wordt het vaak belegd met kruiden en tomaat. Mocht je niet vaak werken met gist en brooddeeg, dan is dit een goede manier om het eens uit te proberen. De vorm is namelijk minder belangrijk en het resultaat altijd een succes. Ook perfect om weg te geven!

Focaccia

voor 1 brood, voor circa 4 personen

voor bij de soep, om te beleggen of om zo te eten

- 350 g bloem
- 200 ml handwarm water
- 5 g gist (gedroogd)
- 1/2 tl zout
- 1 el olijfolie

Voor erop:
- grof zeezout
- in plakjes gesneden rijpe tomaten
- fijngehakte verse rozemarijn (of gebruik als alternatief oregano of tijm evt gedroogd)
- olijfolie

Doe de gist bij het water. Doe de bloem in de kom. Meng hierdoor de zout. Druk met een houten lepel steeds de bloem naar buiten tegen de wanden, zodat er in het midden een soort van krater ontstaat. Giet in deze krater het water en de olijfolie. Meng met de houten lepel of met je handen steeds beetjes van het bloem door het slootje in het midden. Ga net zo lang door tot het lijkt alsof het enigzins aan elkaar blijft hangen.
Bestuif je werkblad met bloem en kiep de boel op je werkblad. Kneed het deeg nu zo'n 40 tot 50 keer door (maak lange bewegingen van je af en zet druk met de muis van je hand). Maak er een bal van.

Maak de kom schoon en strijk de zijkanten licht in met olie. Doe de bal in de kom en dek de kom af met ingeolied plasticfolie. Zet de kom op een warme plek (denk aan de verwarming of dicht bij de oven) of in een oven met rijsfunctie (35 graden), omgeveer 20-30 minuten laten rijzen.

Bestuif je werkblad weer met bloem. Haal het deeg uit de kom, druk het plat en rol het met de deegroller uit tot een mooie ovale of rechthoekige vorm die op je bakplaat past. Als je het leuk vind kun je natuurlijk ook individuele rondjes of ovalen maken. Breng voorzichtig over naar de bakplaat.

Neem 2 vellen plasticfolie en leg deze overlappend op elkaar. Drup er wat olijfolie op en strijk deze uit met een kwastje of een keukenpapiertje. Deze doorzichtige lap gebruik je vervolgens om de focaccia in te stoppen als een baby. Vervolgens mag de focaccia nog eens rijzen, ongeveer 15 minuten.

Verwarm ondertussen de oven voor op 220 graden. Verwijder het plasticfolie en druk in het deeg met je vingertoppen kuiltjes in het deeg. Beleg met de tomaten, bestrooi met het zeezout en fijngehakte rozemarijn (denk ook aan verse salieblaadje, dunne uienringen, zongedroogde tomaat, olijvenplakjes). Verdeel wat goede olijfolie over de bovenkant. Bak de focaccia in 10 - 15 minuten gaar. Drup er daarna evt nog wat olijfolie overheen.

Eet het zo als tussendoortje, beleg bijvoorbeeld met pesto, tomaat en mozzarella of serveer bij de soep.

TIP! Gooi de zout niet zomaar op het gist. Gist is een levend organisme en zout dood de gist of verminderd de werking ervan als je het direct met elkaar in contact laat komen!

TIP! Ik tap mijn handwarme water gewoon uit de kraan. Ik meng het water uit de kraan terwijl het warm begint te worden in een maatbeker. Ik doe er veel meer in dan dat ik nodig heb en voeg warm en koud toe tot ik de juiste temperatuur heb (als je je hand erin steekt en het water zo'n beetje dezelfde temperatuur heeft als je huid). Daarna giet je het overtollige water weg.

TIP! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen! Bewaar je tomaten NIET in de koelkast. Hierdoor verliezen de tomaten hun zoete smaak. Doe bijvoorbeeld zoals ik dat doe. Neem een mooie schaal voor in de keuken en bewaar hier je tomaten, uien, knoflook, maar bijvoorbeeld ook avocado, courgette en aubergine. Of bewaar ze gewoon in de fruitschaal.

TIP! Als je niet van het handwerk houd kun je dit ook in de keukenmachine of met de mixer maken. Gebruik kneedhaken en kneed dan niet te lang. Het deeg is klaar als het de neiging krijgt omhoog te kruipen aan de deeghaken.

TIP! Zet bijvoorbeeld een stoel bij je verwarming of oven en laat hier je deeg rijzen.

TIP! Niet in het bezit van een deegroller? Gebruik een wijnfles (vol of leeg) en bekleed deze met plasticfolie.

TIP! Voor de schiacciata: Maak het deeg exact zoals vemeldt in het foccacia-recept, maar sla de eerste deegronde over. Na het mixen, dus meteen uitrollen en dan het deeg uitgerold en wel ongeveer een half uur laten rijzen. Bestrijk vervolgens met olijfolie en bestrooi rijkelijk met zeezout. Bak vervolgens zoals de focaccia 10- 15 minuten in een oven van 220 graden.

  

Kip met spekjes en doperwten

Als je dit recept leest, kun je niet vermoeden wat voor een interessante smaaksensatie dit gerecht zal geven. Het proeft echt alsof je uren in de keuken hebt gestaan om iets bijzonders op tafel te zetten. Kip met spek is zowieso een wonderlijke combinatie! Ik heb wel meer recepten waar die 2 samen perfect lijken te werken. In dit geval zorgt de spek voor een heerlijke hartige saus, maar proef je door de sinaasappel ook iets zoets in de verte. Ik houd persoonlijk niet van fruit in mijn hartige gerechten, maar in dit geval is de smaak van de sinaasappel helemaal samengesmolten met de andere hartige smaken. Ach, je moet het gewoon maken en proeven, anders moet ik nog wel even doorgaan....

Het originele recept hiervan komt uit de Delicious. Ik was al tijden van plan het te maken, maar in het recept staat vermeldt dat je het beste kipfilet met vel kunt gebruiken en dan het liefst met vleugel eraan. Die zul je dus zelf van een kip moeten snijden, want zijn werkelijk nergens te krijgen. Alhoewel, je kunt ze wellicht wel bestellen bij de poelier. Ik heb voor het onderstaande recept kipfilet gebruikt, maar mocht je willen, dan kun je ook kiezen voor kippendijen op drumsticks. Houdt er rekening mee dat vooral de kip goed gaar moet zijn! Ik heb hieronder de kipfilets zelfs gesneden tot kipschnitzels. Je snijdt de kipfilets dan over de lengte doormidden om 2 kipschnitzels te maken. Dit hoef je niet persé te doen (je kunt ze ook heel laten), maar wat mij betreft betekend zo'n kipschnitzel een garantie tot kip die snel gaar is en toch lekker sappig blijft. Mochten de schnitzels erg ongelijk van dikte zijn, sla ze dan evt nog een beetje plat tussen 2 vellen plasticfolie (gebruik je deegroller) tot ze mooi gelijkmatig van dikte zijn.

Kip met spekjes en doperwten

voor 4 personen

- 4 kipfilets
- 1 ui, gesnipperd
- 1 bakje spekjes (circa 125 gram)
- 1 el bloem
- 1 sinaasappel, de schil fijn geraspt en het sap
- 125 ml kippenbouillon (evt van 1/4 bouillonblokjes)
- een beetje tijm, gedroogd of vers
- 1 kopje diepvriesdoperwten (circa 200 gram)

Snijdt de kipfilets zo doormidden dat je 2 dunne kipschnitzels krijgt en sla ze evt nog een beetje plat om ze gelijkmatig van dikte te maken. Breng de kipschnitzels op smaak met zout en pepers. Doe een beetje olijfolie om in te bakken (dus geen extra vergiene) in een koekenpan en wacht tot de pan goed warm is. Bak dan de kipschnitzels een paar minuten per kant tot ze gaar zijn. Haal ze vervolgens uit de pan en leg ze op een bord en dek af met aluminiumfolie om ze warm te houden.

Voeg nu aan diezelfde pan de spekjes toe, bak even totdat het vet een beetje vrij komt en voeg dan de uit toe. Voeg wat zout toe om snel bruin worden te voorkomen (niet te veel, want de spek is ook al zout). Zodra de ui glazig is en de spek er krokant begint uit te zien, voeg je de bloem toe. Roer deze goed door de pan en laat even meebakken. Voeg vervolgens de sinaasappelsap, de bouillon en de tijm toe. De bloem die we hiervoor hebben toegevoegd, zorgt voor een lichte binding van de saus. Mocht de saus wat te dik zijn, voeg dan wat extra water toe. Voeg de doperwten toe en wacht totdat deze goed warm en gaar zijn. Voeg de kipfilets en sinaasappelrasp toe aan de saus en serveer direct.

Voor erbij adviseer ik aardappelpuree en simpele gestoomde groenten zoals brocolli of wortel.

TIP! Wanneer je ui en/of knoflook glazig moet bakken, voeg dan altijd een beetje zout toe. Dit voorkomt dat de ui en knoflook heel snel verkleuren en dus van smaak veranderen of zelf bitter worden.

TIP! Om het meeste sap uit een citrusvrucht te krijgen kun je hem het beste eerst even stevig over het aanrecht rollen. In dit geval kun je beter eerst de schil eraf raspen en daarna rollen en de vrucht persen. Om de sap uit de sinaasappel te krijgen, kun je gewoonweg een vork gebruiken. Ik raad je aan dit dan boven een schaaltje te doen (niet direct boven de pan), zodat je evt pitten er nog makkelijk uit kunt verwijderen.

TIP! Gebruik spekjes van goede kwaliteit. Goedkope soorten laten vaak veel vocht los en worden daardoor niet mooi bruin en laten geen heerlijke gebakken speksmaak achter.

Tomatensoep a la mama

Op de dagen dat ik werk probeer ik, terwijl ik de hele dag van huis ben geweest, toch altijd iets voedzaams op tafel te zetten. Vaak wordt het dan iets van een ovenschotel of iets met rijst, want dat is makkelijk door oma even in de oven te schuiven of aan te zetten (we hebben een rijstkoker). Als wij thuis komen kunnen we dus meteen aan tafel. Ik vind het altijd net iets te makkelijk om elke woensdag maar soep op het menu te zetten, maar vandaag hebben we dat eens wel gedaan. Toen papa (Carlos) tussen neus en lippen door even vermeldde dat we soep zouden eten werden Olivia's ogen groot en likte ze met haar tong langs haar lippen. Waarschijnlijk vond papa dat een vermelding waard, aangezien je hem 's nachts wakker kunt maken voor soep. Ze hebben allemaal zitten smikkelen en de kinderen hebben de soepkommen tot de laatste druppel leeggedronken! Dus dan vraag je je af: waarom eten wij niet vaker soep?

Tomatensoep

zat voor 4 personen

- 1 grote ui, gesnipperd
- 1 stengel bleekselderij, fijngesneden
- 1 teen knoflook, geperst of gehakt
- 1 blik tomatenblokjes
- 6-8 verse tomaten, grof gehakt
- gedroogde oregano (of gebruik gekruide bouillonblokjes, zie TIP!)
- 1 liter bouillon (kippen- of groenten van blokjes of uit een pot, of speciale bouillon, zie TIP!)

Optioneel
- gekookte (mini)pasta of vermicelli
- gehaktballetjes, gekookt

Als je blokjes gebruikt, maak om te beginnen dan de bouillon. Gebruik je een pot, bereidt deze dan (indien nodig) ook alvast voor. In de meeste gevallen moet je deze nog aanlengen met water. Alles wat je straks als vulling in de soep wilt gebruiken, kun je ook alvast koken of voorbereiden. Ik kook dit meestal niet in de soep gaar, omdat alles dan door en door gaar wordt wanneer je de soep opnieuw opwarmt (bij alles wat overblijft of wanneer je de soep voorbereidt een dag van tevoren). Spoel de pasta of vermicelli af met koud water.
Fruit de ui en bleekselderij in een scheutje olijfolie aan in een soeppan met een dikke bodem. Voeg wat zout toe om snel verkleuren te voorkomen. Wanneer de ui glazig is geworden, kun je de knoflook toevoegen. Laat even meebakken totdat de geur vrij komt. Voeg dan de bouillon, tomatenstukjes (inclusief het sap) en de verse tomatenstukken toe. Laat goed warm worden en voeg dan (naar smaak, oftewel proeven) oregano toe en zout en peper (misschien is zout wel niet nodig). Warm (als je ze gebruikt) de gehaktballetjes en pasta of vermicelli even mee en serveer. Lekker met stokbrood met tapenade of pesto of een foccaccia.

TIP! Er is wel degelijk een verschil tussen hakken of persen van knoflook. Wanneer je knoflook geraspt of geperst gebruikt, komen er veel meer olien vrij dan bij gehakte knoflook (of ik gebruik hem ook wel eens in plakjes). In veel gerechten kan dat invloed hebben op de smaak. Bovendien verbrandt heel fijn gesneden of geperste knoflook veel sneller, wat een bittere smaak kan geven. In dit recept maakt het allemaal niet zoveel uit, aangezien de soep later nog gepureerd wordt. Kies in dit geval gewoon wat je makkelijk lijkt, maar voeg geperste knoflook wel later toe dan gehakte.

TIP! Voor de mensen die niet van bleekselderij houden: gebruik in dit geval toch echt een stengel bleekselderij. Deze zorgt samen met de ui (soms wordt er ook wortel toegevoegd) voor een basissmaak die veel gebruikt wordt in soepen en stoofschotels. De smaak van de bleekselderij is straks een perfecte basis voor deze soep, maar smaakt toch echt niet zoals je misschien zou verwachten!

TIP! Ik heb eigenlijk altijd wel een struik bleekselderij in huis. Daar waar je een recept begint met een fijngesnipperd uitje aanfruiten misstaat zo'n fijngehakte stengel bleekselderij meestal ook niet (vooral in Italiaanse gerechten, alle soepen en stoofschotels en ovenschotels).

TIP! Je kunt ook alleen verse tomaten of alleen blik gebruiken. Houdt ongeveer een kilo tomaten aan per liter bouillon en 2 blikjes. Maar gebruik je verse, gebruik dan wel rijpe tomaten! Leg tomaten nooit in de koelkast, maar op de fruitschaal. Of doe zoals ik het doe en zet in je keuken een schaal waarin je voortaan je uien, knoflook en tomaten bewaard (trouwens ook avocado, aubergine en courgette wordt niet beter van de koelkast). Onrijpe bleke exemplaren zijn waterig en smakeloos. Kun je niet aan rijpe komen of heb je er geen liggen, gebruik dan liever nog die uit blik!

TIP! Ben je een knoflookfanaat, voeg gerust wat meer toe. Maar je bent gewaarschuwt, soep moet niet te knoflokig zijn, anders lijkt het net of je verdunde pastasaus zit te eten. Hoe vaak is het mij niet overkomen dat ik tomatensoep van mijn lieftallige vriend zat te eten, waarvan de smaak alleen maar bleef hangen als oregano en knoflook!

TIP! Dit is nou zo'n gerecht wat je perfect kunt maken met geïmporteerde bouillonblokjes. Ik maakte de laatste keer deze soep met bouillonblokjes met olijfolie en basilicum die wij uit de Franse supermarkt meebrachten! Ik heb de oregano in z'n geheel weggelaten. Zie bericht op dit blog van 19 juli

'Inspiratie in Belgie en het Franse boodschappenlijstje'

TIP! Variatiemogelijkheden zijn er genoeg. Gebruik eens rozemarijn of tijm ipv oregano. Mag vers zijn, maar oregano, tijm em rozemarijn zijn gedroogd ook prima. Of neem basilicum, maar voeg die dan pas toe vlak voordat je gaat serveren (niet mee laten koken). Garneer de soep met creme fraiche of mascarpone of pesto. Voeg blokjes gebakken courgette toe. Pureer de uitgelekte inhoud van een pot geroosterde paprika's toe en laat de verse tomaten weg voor een heerlijke paprikasoep. En zo verder....

Pasta carbonara zonder room

De originele versie van de carbonara hoort met penne, maar overal waar ik deze pasta eet wordt 'ie geserveerd met tagliatelle of spaghetti. Misschien dat het daarom is dat ik hem zelf ook altijd met tagliatelle maak. Overigens wordt in heel veel carbonara-sauzen een overdaad aan room gebruikt, waardoor het een zwaar en machtig recept wordt. Er hoort helemaal geen room in! Dat neemt niet weg dat je, als je dit recept volgt, toch een smeuige, romige saus krijgt, die aan de pasta blijft hangen. En eerlijk is eerlijk, het is ook best wel een rijke machtige saus, ookal gebruik je geen room. Dat komt, denk ik, omdat de eigelen voor een rijke smaak zorgen. De overgebleven eiwitten gebruik je trouwens meteen om meringues van te maken of zoek een een recept op voor pavlova en serveer deze met slagroom en (gebakken) fruit uit het seizoen (mag ook best met gebakken appeltjes zijn).

Als je het ingrediëntenlijstje ziet, geloof je niet dat het eindresultaat zo spectaculair lekker gaat worden. Ik kan alleen maar zeggen: probeer het om het te weten! Dit gerecht leent zich ook om eens wat extra groenten bij te serveren. Mocht je nog groentenrecepten hebben liggen, die je altijd al eens wilde proberen, dan is nu de tijd om ze erbij te halen. Maar niets moet! Je kunt de pasta ook serveren met een makkelijke groene salade met vinaigrettesaus of serveer er gebakken courgette overstrooid met geroosterd amandelschaafsel of gebakken gehalveerde tomaatjes met wat oregano. Serveer je het gerecht aan meerdere mensen, overweeg dan om een stuk of 3 groenten te serveren. Of maak het lekker voor jezelf klaar als je laat thuis bent of eens alleen moet eten.

Pasta carbonara

voor 4 personen

- 400 gr gedroogde pasta (tagliatelle, maar mag ook penne of spaghetti zijn)
- 250 gr spek of pancetta (in blokjes)
- 4 eierdooiers
- 250 ml kookvocht van de pasta
- 100 gr Parmezaanse kaas, geraspt (of gebruik Grana Pardano of kies juist eens pecorrino)

Kook de pasta in ruim gezouten water (zie tevens de tip hieronder). Bak ondertussen de spek uit in een koeken pan. Vergeet niet tijdens het koken van de pasta een flinke beker van het kookvocht uit de pan te scheppen (als de pasta al even kookt). Giet de pasta af als deze gaar is (gebruik een vergiet) en zet de pan waarin je hem gekookt heb weer terug op het fornuis, maar laat het vuur uit. Gooi de pasta bij de spekjes en schep goed door. Doe dan de pasta met spekjes en al in de grote pan waarin deze gekookt was. Kieper de eidooiers erbij en roer goed door. Voeg nu de parmezaan toe en giet steeds scheutjes van het kookvocht toe en blijf roeren totdat je tevreden bent. Het moet een smeuig geheel worden, waarbij de pasta bedekt wordt met een laagje van de saus. Proef en voeg daar waar nodig nog een beetje zout en peper toe. Serveer evt met nog wat extra geraspte kaas.

TIP! Gebruik voor de pasta de grootste pan die je kunt vinden. En pasta wordt gemaakt, zoals het land waar het vandaan komt --> water waarin pasta wordt gekookt moet altijd vurig koken en zo zout zijn als de Middellandse Zee!

TIP! Wil je de eiwitten gaan gebruiken voor bijvoorbeeld meringues en ben je niet zo'n held in het splitsen van de eieren? Gebruik 3 schaaltjes. Een schaaltje om het ei op te breken en het eiwit in op te vangen, één schaaltje voor de eigelen en 1 bakje om de eiwitten in te verzamelen. Breek steeds een ei op het eerste bakje, vang het eiwit op en gooi de eidooier in het daarvoor bestemde schaaltje. Check nu eerst of het eiwit helemaal vrij is van eigeel. Is dit het geval, giet het dan over in het derde schaaltjes en herhaal het proces met de andere eieren. Zit er wel eidooier in, ookal is het maar een spoortje, gooi het eiwit dan weg! Daar kun je echt niks mee mee.

TIP! Geen tijd of zin om de eiwitten direct te verwerken. Ze laten zich perfect invriezen. Schrijf op het diepvrieszakje wel hoeveel eiwitten erin zitten, dat maakt het straks weer makkelijker om ze tot bijvoorbeeld schuimpjes (meringues) te maken.

TIP! Tel een eierdooier per persoon! Gedroogde pasta wordt ongeveer in hoeveelheid verdubbeld wanneer je het kookt. Gebruik altijd ongeveer 100 gr per persoon (uiteindelijk dus 200 gr pp).

TIP! Bijna niets viezers dan een tot snot gekookte pasta, die helemaal kleverig is geworden. Maar 'al dente' is een ruim begrip tegenwoordig. Echt viezer dan snotterige pasta, is die vieze ongare pasta die voelt als krijt tussen je tanden. Vertrouw de kooktijd op de verpakking nooit en ik ben ook geen fan van spaghetti die aan het plafond blijft plakken om te kijken of 'ie al gaar is. Lepel er zo af en toe een sliertje of stukje uit en proef!

Sinterklaassoep

Op pakjesavond hoort er een soep als deze gegeten te worden. De soep wordt gemaakt van wortels, want die heb je vast en zeker toch wel in huis en erbij serveer je Sinterklaasstafjes van bladerdeeg. Het originele recept komt uit de Boodschappen (de Allerhande van de Plus), maar dit is mijn variant.

Sinterklaassoep met bladerdeegstafjes
4 personen, maar je maakt natuurlijk minimaal het dubbele

Voor de soep:
- 1 ui, gesnipperd
- 2 tenen knoflook, gehakt
- 1 el gember, geraspt
- 1 tl kerriepoeder
- 1 tl komijnpoeder
- 1/2 tl kaneel
- 500 gr wortels (ik gebruik van die kleine winterpeentjes), schoongemaakt, geschild, kleingesneden of geraspt
- 500 ml groentenbouillon
- 1 bekertje creme fraiche om te serveren

Voor de bladerdeegstafjes:
- 1 pakje bladerdeeg (10 vierkantjes)
- oude kaas, geraspt (evt uit een zakje)

De bladerdeegstafjes:
Leg 5 vierkantjes bladerdeeg op elkaar op een met bloem bestoven werkblad. Rol ze met een deegroller uit zodat ze veel langer worden een beetje breder. Rol uit tot het pakketje weer de dikte heeft van 1 velletje. Snijdt nu het vel in lange banen van circa 1 cm breed. Rol aan 1 kant een baan op, zodat het begint te lijken op een staf. Leg op een bakplaat, bestrooi met kaas en ga zo met alle banen te werk. Bak ze in circa 15 minuten gaar. Herhaal het proces nog een keer met de andere 5 velletjes.

De soep:
Neem een grote pan met een dikke bodem en schenk hier een beetje plantaardige olie in. Fruit hierin de ui. Voeg wat zout toe om snel bruin worden te voorkomen. Voeg dan de knoflook en gember toe en bak even mee. Doe dan de kerriepoeder, komijn en kaneel in de pan en roer door en voeg vervolgens de wortel toe. Bak even en roer goed door. Voeg vervolgens de bouillon toe en kook totdat de wortel zacht is. Pureer met de staafmixer. Neem de tijd voor het pureren, dat komt het resultaat ten goede. Voeg eventueel nog wat bouillon of water toe en breng op smaak met zout en peper.

Serveer met een schep creme fraiche in de soep en leg de bladerdeegstafje op de kom of het bord.