Worteltjes met tijm en citroen

Een doordeweekse maaltijd wordt heel bijzonder als je een beetje je best doet op een lekkere groente voor erbij. Dus geen 'gewone' gestoomde of gekookte groenten, alhoewel het bij sommige gerechten toch ook weer op z'n plaats is, maar groenten met extra smaak! Soms maak ik ook meerdere groenten bij een gerecht. Het voelt aan of je een superdeluxe maaltijd op tafel zet, terwijl je er vaak maar weinig moeite voor hoeft te doen....

Hieronder het recept voor lekkere worteltjes, terwijl ikzelf helemaal niet zo dol ben op worteltjes. Op één of andere manier doen ze me altijd denken aan die worteltjes met doperwten uit pot, die vaak helemaal geen bite meer hebben!  Terwijl we dit vroeger thuis eigenlijk nooit aten. Deze worteltjes moet je zeker niet te ver doorkoken, maar ze moeten wel enigzins zacht zijn,....

Worteltjes met tijm en citroen

voor 4 personen

- 500 g worteltjes (ik gebruik van die kleine winterpeentjes)
- een paar takjes tijm
- 1/2 citroen
- 1 el honing
- een klontje boter

Schil de worteltjes en snijdt ze zoals je ze hebben wilt, bijvoorbeeld in reepjes. Doe ze in een pan en zorg dat ze net onder water staan. Doe er wat zout bij, wees niet te zuinig, doe de halve citroen en de tijm bij de worteltjes in het water. Breng aan de kook en kook ze tot ze gaar, zacht met nog met een beetje bite zijn. Afhankelijk van de grootte duurt dit zo'n 10 - 20 minuten. Giet af, doe de boter en honing bij de worteljes en knijp de citroen er voorzichtig boven uit. Schep om tot de boter is gesmolten. Proef even voor het serveren en voeg evt nog wat zout of honing toe....

Ik heb ze gisteren overigens geserveerd met frietjes en kipschnitzel. De kipschnitzels maak je heel gemakkelijk door de over de lengte doormidden te snijden en dan op (vershoud)folie te leggen, af te dekken met (vershoud)folie en vervolgens plat te slaan (bijvoorbeeld met een deegroller).

Je hoeft ze echt niet stuk te meppen (tenzij je ernstige frustratie kwijt moet, maar maak er dan wat extra) en geloof me als je te hard of te lang slaat, gaan ze echt stuk! Het gaat er gewoon om dat ze overal ongeveer even dik zijn. Tuurlijk, je kunt ook een gewone kipfilet bakken, maar dat duurt zo lang! Breng de schnitzels op smaak met zout en peper en bak ze in wat boter in de pan (evt in delen). Als je er zin in hebt kun je ze uit de pan nemen en het vocht en de aanbaksel afblussen met een beetje wijn en wat citroensap. Giet dit dan over de kipschnitzels en serveer met de rest....

Gepocheerd fruit op kraamvisite!

Afgelopen zondag waren wij op kraamvisite bij vrienden in Brabant. Wij net onze derde dochter, zij net hun derde zoon! Een aantal jaren geleden was ons contact wat verwaterd, zo heel af en toe hoorde we nog eens wat van elkaar. Ik besloot bij de geboorte van onze eerste dochter hen met een geboortekaartje op de hoogte te brengen van het heugelijke nieuws. Ik kreeg meteen een kaartje terug, ze kwamen zeker kijken. Maar ze kwamen niet. Je kunt je voorstellen hoe verbaasd ik was toen ik hun geboortekaartje ontving! Haar eerste zoon en onze eerste dochter schelen dus maar 7 weken! Uiteindelijk hebben we er een gecombineerd kraambezoek van gemaakt! Sindsdien hoeven we niet eens ons best te doen om het contact levendig te houden. We hebben steeds wel weer een verjaardag van een van de kinderen of een zwangerschap of geboorte te melden!

 

En wat was het een knap mannetje, zeg! En wat een feest om hem op de arm te mogen hebben. Zo'n bundeltje dat nog zo ontspannen op je arm rust. Het voelde zo natuurlijk! Onze dochter was een maand of vier geleden immers net zo'n bundle of joy! Inmiddels is ze een heel stuk bewegelijker en zwaarder en ligt ze echt niet meer zo ontspannen in je armen! 

 

Hun zoon was zondag nog maar net een maand oud, maar we hebben kunnen rekenen op een heerlijk diner. Als voorgerecht: stokbrood met gerookte zalm en avocadospread, als hoofdgerecht: een pakketje van dungesneden rundvlees gevuld met spaghetti van verschillende groenten, aangebraden in de pan en  op een salade geserveerd met Parmezaan en als nagerecht: gepocheerde perzikken met sorbetijs. Fingerlicking good! Het nagerecht bracht mij weer op het idee om hieronder dit recept van gepocheerde perziken met jullie te delen. We aten ze daar gemarineerd in mousserende wijn. Dat geeft ze een nog luxere uitstraling. Het mag natuurlijk ook gewoon met water. Je moet altijd rekenen op 4 x meer water dan suiker. Daar voeg je dan iets aan toe, zoals hieronder citroenschil en vanille. Maar je kunt ook kiezen voor gember, kardemompeulen, een kafir-citroenblaadje, citroengras of een kaneelstokje. Pocheren is net tegen de kook aan! Niet te hard laten gaan dus, dan komen de smaken ook goed vrij! Wat een supertoetje met een beetje ijs erbij, toch? Het vocht waarin je gepocheerd is een hemels sausje. Je kunt ook een soort van peche melba-variant maken door een saus te maken van verse (of ontdooide diepvries-) frambozen met wat poedersuiker en wat citroensap. Maak hier met de staafmixer een puree van en als je er nog zin in hebt, zeef je de saus voor een superglad effect. Geef er dan vanille-roomijs bij! En heb je dan nog wat over van het gepocheerde fruit, dan neem je gewoon wat bij je ontbijt met een beetje yoghurt en evt wat muesli. Of gewoon zo,….. Het pocheervocht van de perziken is ook lekker om limonade van te maken, voeg wat water toe om het wat minder zoet te maken. Heerlijk subtiel perzik-smaakje! Ik heb het nog niet geprobeerd met een tic,....hmmmmm, bied weer mogelijkheden...

 

De bramen die ik in het recept noem zijn optioneel. Deze komen versgeplukt zo van een struik bij ons uit de tuin! Die kun je dan toch niet laten hangen! Je kunt ook gerust een doosje diepvries-bramen of -frambozen nemen of je laat de perzikken helemaal alleen de ster van het gerecht zijn. Het maakt mij niet uit! Ze vormen ook een mooi contrast met de blozende perzikken. En laat het velletje van de gehalveerde perzikken gewoon zitten, want de kleur van de schil geeft nou juist die blozende wangen aan je halve perzikken.

 

Gepocheerde perzikken met bramen

4 personen en nog wat voor morgen

 

 

 

- 1 kg perziken, zo'n plastic bak vol

- 200 g bramen

- 1 vanillestokje

- de schil (alleen het gele) van 1 citroen, schil deze eraf met een gewone dunschiller

- 1 liter water

- 250 g suiker

 

Snijdt de perziken door midden, laat het velletje zitten (dat haal je er straks pas af) en verwijder daar waar mogelijk de pitten. Als ze te stevig vast zitten in het vlees kun je ze er beter uithalen wanneer de perziken gepocheerd zijn. Doe de perziken in een pan en zorg dat ze ongeveer net onder staan. Als het nodig is kun je wat extra water en suiker toevoegen (4 x zoveel water als suiker). Snijdt het vanillestokje doormidden, schraap het merg eruit en doe dit, inclusief het vanillestokje, in de pan. Voeg ook de citroenschil toe. Zet de pan op een laag vuurtje en laat in 30 - 45 minuten het fruit zacht worden. Test of ze lekker zacht zijn met de punt van een scherp mesje. Het pocheerwater zal ook een mooi kleurtje krijgen. Haal nu de perziken uit de pan en doe de bramen erbij. Roer deze even door de zoete siroop en laat heel even doorwarmen, zodat sommige bramen wat van hun sap loslaten. Haal de pan van het vuur. Wanneer de perziken voldoende zijn afgekoeld om te kunnen aanpakken, verwijder je de velletjes en evt achtergebleven pitten. Haal de citroenschillen (als er nog wat van over is) en het vanillestokje uit de saus. Serveer lauw of koud. Geef er dus ijs bij, of doe het over de yoghurt…..

 

Tuurlijk kun je dit ook doen met nectarines of pruimen!

 

Cupcakes voor feestelijke gelegenheden

Een paar weken geleden kwam ik de hoogzwangere overbuurvrouw tegen. Terwijl ik langs fietste zag ik haar dubben en zuchten hoe ze in godsnaam die krat met boodschappen naar binnen ging krijgen met zo'n dikke buik. Aangezien mijn dikke buik pas kort geleden geresulteerd heeft in weer een prachtige dochter, kon ik me nog helemaal inleven in hoe zij zich voelde op dat moment. Goede buur als ik was, heb ik haar krat naar binnen gedragen. Nu zie ik een bord in de tuin staan, een jongetje geboren....! 

Wil het nou net zo zijn dat opa ook nog eens jarig is. Dan moet je toch wel feestelijk uit de hoek komen, toch? Ik heb daarom mijn fondant maar weer eens te voorschijn gehaald en versierde cupcakes gemaakt. Voor de overburen blauw met lichtblauw met blauwe muisjes. Voor opa bloemetjes en die andere cupcakes met botercreme en mini-smarties heb ik aan mijn vriend meegegeven naar zijn werk. Over het algemeen gaat liefde van de man echt door de maag, alhoewel ik denk dat mijn meisjes meer van de cakejes te eten krijgen dan opa, want liefde van opa's gaat door de maag van de kleinkinderen, geloof me!

Hieronder het basisrecept voor 'gewone' cupcakes met vanillesmaak! Gebruik hiervoor zo'n muffin-tray met 12 gaten. Doe hierin van die cakepapiertjes (van Dr Oetker bij de supermarkt of bijvoorbeeld bij de Hema of online). Ik gebruik overigens niet altijd zelfrijzend bakmeel, aangezien het bij niet altijd snel genoeg wordt opgebruikt (ja, echt!) en je het heel makkelijk zelf kun maken door bakpoeder aan bloem toe te voegen (zie tip hieronder). Je kunt ervoor kiezen de cupcakes nog wat op te pimpen met citroenrasp, sinaasappelrasp of ipv vanille eens kaneel te gebruiken. Qua decoratie kan je het zo gek niet bedenken. Snoepjes, strooisel, suikerbloempjes, fondant, nootjes, slagroom, botercreme of glazuur. Als je ze gaat versieren (en dat hoeft niet, want ze zijn zo ook lekker), gebruik dan de glazuur of botercreme (al dan niet gekleurd met levensmiddelenkleurstof) zo alleen of als lijm om de rest erop te plakken.

De basis van cake is altijd evenveel suiker, boter, eieren en bloem te gebruiken. In dit geval zal je met 2 eieren ongeveer op 100 gram uitkomen, maar nog een ei erbij is weer teveel. Daarom gebruik je een beetje melk, zodat de mix een beetje vloeibaarder wordt.

Cupcakes

12 stuks

- 125 g suiker 

- 125 g zachte roomboter , wat dus neerkomt op een half pakje 

- 2 eieren 

- 125 g zelfrijzend bakmeel
- 2 el melk
- 1/2 tl vanille-extract
- snufje zout

Verwarm de oven voor op 180° graden.
Mix de boter en de suiker en een snufje zout tot een glad mousse-achtige massa. Voeg dan de eieren toe. Dan het bakmeel, de vanille en wat van de melk. Mix tot een glad niet te dik, maar ook niet te vloeibaar beslag. Voeg evt nog wat melk toe, als je dat nodig lijkt. Je kunt ook alles behalve de melk in de keukenmachine doen en al draaiende de melk toevoegen, totdat je mix er goed uitziet.

Vul de cakepapiertjes met twee lepels of evt een spuitzak tot circa 2/3 vol. Bak in 15 - 20 minuten gaar en goudbruin. Neem een sateprikker of een stukjes spaghetti om de gaarheid te testen. Wanneer deze droog uit het deeg komt zijn ze klaar! Als je het idee hebt dat ze op het laatst te snel rijzen, waardoor je van die gebarste puntige cakejes krijgt, zet dan de oven wat lager. Bij mij komt het ook nog wel eens voor dat het een soort vulkanen zijn of dat de cakejes juist inzakken als ze eenmaal uit de oven zijn. Probeer dus eens uit hoelang het voor jouw oven het beste is! Mocht het resultaat ietswat tegenvallen, versier ze dan uitbundig en niemand zal klagen!


TIP! Zachte boter moet ook echt zacht zijn (niet gesmolten, maar gewoon zacht). Als de boter nog te stevig aanvoelt, evt even in een bakje (au-bain-marie) in de gootsteen die je hebt vol laten lopen met niet al te warm water! 


TIP! Maak je eigen zelfrijzend bakmeel door 1 tl (afgestreken) bakpoeder door 100 g bloem te mengen

Chili con carne

Wat zul je jezelf dankbaar zijn als je thuis komt van je werk, het gas onder de pan aanzet, je schoenen uitschopt en lekker kunt knuffelen met je kinderen. Nog geen 10 minuten later zit je lekker aan de eettafel met z'n allen de dag door te nemen. Ik raad je daarom aan dit gerecht te maken op je vrije dag te maken en in de koelkast te zetten voor de dag dat je moet werken. Ookal kost het gerecht niet veel tijd om klaar te maken (in een half uurtje ben je echt wel klaar en dan  heb ik rekening gehouden met snij- en schoonmaakwerk van de ingrediënten), raad ik je aan op tijd te beginnen (desnoods begin je meteen na het ontbijt op je vrije dag), dan kan je namelijk ook nog zorgen dat de keuken helemaal is opgeruimd. Dat maakt het thuiskomen na een werkdag nog relaxter! En weet je wat,…er is helemaal niks mis mee om 's avonds nadat de kinderen in bed liggen nog lekker even de keuken in te duiken en op je dooie gemak nog een gerecht klaar te maken voor morgen….

 

Dit is mijn versie van Chili con carne. Ik gebruik o.a. een blik chilibonen. Dit zijn pintobonen in een soort van chilisaus! Deze zijn gewoon verkrijgbaaar bij onze Albert Heijn (het is een XL). Mocht je geen chilibonen kunnen krijgen, neem dan nog een blikje kidneybonen en voeg er 1 of twee extra tomaten aan toe en evt wat chilipoeder. Ik gebruik altijd van die Tasty Toms of smaaktomaatjes van de Lidl. Ze zijn vrij klein, maar smaken echt beter dan van de gemiddelde waterige tomaat. Roma-tomaten of trostomaten zijn ook nog een acceptabel alternatief, maar dan echt rijp en niet hard en nauwelijks rood!

 

Voor wie het nog niet wist, ik heb een bloedhekel aan van die voorgefabriceerde kruidenmixen. Ik geloof er heilig in dat je met weinig middelen een betere versie kunt maken met wat kruiden uit je kruidenkastje (of voor mij geldt 'kruidenla'). Wees niet te zuinig met zout, dat brengt echt de smnaak omhoog. Het zout dat je zelf toevoegt is altijd nog beter dan die kunstmatige smaakversterkers die in die fabriekstroep zit en ik durf te beweren dat je dan nog altijd minder zout gebruikt, dan dat in het beste zakje voorgefabriceerde kruiden zit! Dan zal ik het maar niet hebben over alle E-nummers die er over het algemeen nog meer in zitten! Wat zul je jezelf ook dankbaar zijn dat je je gezin ook iets voorzet waarvan je weet dat het ook heel gezond is! Alhoewel,….wat zit er eigenlijk in die chilibonen…?

 

Chili con carne

Voor 4 personen

 

 

 

- 3 middelgrote uien, gesnipperd

- 2 tenen knoflook, gehakt

- 250 g spekblokjes

- 1 rode peper, gehakt

- 2 paprika's, in stukken, zo groot als dat je wilt

- 2 wortels, in blokjes of plakjes

- 500 g rundergehakt

- 1 tl komijnpoeder

- 1 tl korianderpoeder

- 2 tl paprikapoeder

- 3 - 5 middelgrote of kleine tomaten, in stukken

- 2 el tomatenpuree

- 1 blik kidneybonen, afgespoeld

- 1 blik chilibonen

 

Fruit de ui en de knoflook in een grote pan (hapjespan of pan met dikke bodem) in een beetje olie (mag gewone zonnebloem zijn of olijfolie om in te bakken, wat je in huis hebt). Voeg wat zout toe om te voorkomen dat ze te snel kleuren! Wanneer de ui glazig is (ik kan dat niet zijn bij die miniscule stukjes knoflook), doe je de spekblokjes erbij en bak je ze mee tot ze bruin en knapperig zijn. Dan voeg je de wortelblokjes, rode peper en stukken paprika toe en bak je deze even mee. Voeg vervolgens het gehakt toe! Breek het gehakt met een houten vork in stukjes, zodat het rul gebakken wordt. Het kan nu zijn dat er een laagje vet in de pan verschijnt (zowel de spekjes als het gehakt laten wat vet los). Giet dit voorzichtig af. Je kunt ook het mengsel in een zeef kieperen, even laten uitlekken en vervolgens weer terug in de pan doen. Voeg dan de komijn, koriander en paprikapoeder toe. Roer even goed door. Doe de tomatenpuree, stukjes tomaat en de kidneybonen (eerst afspoelen in een zeef) en chilibonen (met saus en al) erbij. Voeg tevens 150 ml of een half kopje water toe. Laat nu de chili zo'n 15 minuten doorpruttelen. Roer regelmatig door en voeg evt nog wat water toe als de mix te droog dreigt te worden. Serveer met rijst of tortillachips en geef er wat creme fraiche, geraspte kaas, kleingesneden bosui, versgesneden koriander en avocado (evt doorgeprakt met wat zout en citroensap). Kies wat je lekker vind, maar weet je, zonder al die poespas is het ook nog steeds een lekkere gezonde maaltijd. En als je er nog zin in hebt kun je ook wat tortillachips met wat geraspte kaas in de oven schuiven totdat de kaas gesmolten is (let op, tortillachips verbrandt snel) en dat erbij serveren.

 

TIP!:  Het fruiten van ui en knoflook gaat beter wanneer je meteen wat zout toevoegt. Hierdoor kleurt de ui en knoflook wat minder snel, maar geeft wel zijn aroma af.

 

TIP!: Tomaten nooit in de koelkast bewaren, maar op de fruitschaal. Of gebruik, zoals ik, een schaal in de keuken waar je uien, knoflook en tomaten op bewaard. De tomaten blijven dan waarschijnlijk nog langer goed dan dat je ze in de koelkast bewaart. Keiharde koude tomaten kun je net zo goed niet eten, want die smaken werkelijk naar niets! Heb je tomaten over, maar er een snelle tomatensalade van! Zo'n salade past bijna overal bij. Tomaten kun je heerlijk combineren met fetakaas, geitenkaas, mozzarella, basilicum, (gedroogde) oregano, lenteui, bieslook, breng op smaak met zout en peper en een soort van vinagrettesaus. Voor zo'n salade mogen ze in ieder geval nooit gekoeld zijn!

 

TIP! Avocado verkleurt door contact met zuurstof! Net zoals een appel bijvoorbeeld. Iets zuurs, zoals citroensap, helpt hiertegen. Tevens helpt het bij avocado om de pit gewoon in de kleingesneden of geprakte stukjes te leggen!

 

 

 

 

Belgische wafels,....Brusselse of Luikse

Op één of andere manier staat er op mijn verlanglijstje elke keer een nieuw keukenapparaat. Vorige kerstmis kreeg ik van mijn zus een echt wafelijzer, of eigenlijk meer een echte wafelmaker. Het lijkt op zo'n moderne sandwichmaker, maar dan voorzien van vierkante vakken om van die echte Belgische wafels te kunnen maken.

De Belgische wafels die wij kennen zijn van die rechthoekige met onregelmatige randen en vierkante vakken. Dit is ook de variant die ik tot op heden altijd heb gemaakt in de wafelmaker. Maar de wafels die wij in België hebben gegeten waren veel minder zwaar en veel luchtiger dan degene die ik kende. Dat soort dingen maken mij nieuwsgierig. Ik wist van het bestaan van een Luikse en een Brusselse wafel, dus toch maar eens gaan nazoeken op internet. Het bleek een Brusselse wafel te zijn.

Luikse wafels zijn rechthoekig met onregelmatige randen, rijk van smaak, licht krokant van buiten, zacht van binnen, meestal is er ook parelsuiker in verwerkt. Ze worden gemaakt van een soort van kneedbaar deeg. De Brussels variant is minder zoet (zelfs zonder suiker) en zonder parelsuiker en wordt om die reden vaak met poedersuiker geserveerd. De wafels is een perfecte rechthoek met strakke randen (doordat er beslag wordt gebruikt) en krokant van buiten en luchtig en zacht van buiten. Een stuk lichter dan de Luikse variant en de Brusselse wordt bijna altijd warm gegeten! Ergens heb ik gelezen dat het aantal gaten verschild, maar goed ik zal het moeten doen met het ijzer dat ik heb ( blijkbaar is mijn wafelmaker met 16 gaten geschikt voor géén van beide,  Luikse wafels zijn met 24 gaten, de Brussels hebben er 20, maar goed niemand die ze natelt). Wil je meer weten, check http://users.skynet.be/bs963327/historiquenl.htm.

Ook kwam ik de Amerikaanse wafels tegen. Deze worden als ontbijt gegeten en worden met minder suiker gemaakt dan de Luikse wafels. Bovendien zijn ze veel dunner dan de wafels die wij kennen en worden ze meestal als ontbijt gegeten. Die lijken misschien weer wat meer op de hartvormige wafels die je hier ook wel regelmatig ziet, die volgens miij weer uit Scandinavië komen! Maar goed, wel food for the brain. Je kunt het namelijk zo gek niet bedenken! Met bosbessen, met aardbei, met yoghurt, met zure room, met noten,…..ik zal nog wel eens een plaatsen op deze wafelrecepten denk ik….

Hieronder in ieder geval mijn recept voor Brusselse wafels en, zoals beloofd, mijn variatie met chocolade en kokos. Vertrouw me, ik heb van alles geprobeerd. Om te beginnen moet je echt gist gebruiken en geen bakpoeder, probeer ook geen chocoladestukjes te gebruiken ipv de cacao (de echte chocolade heeft de neiging om snel te verbranden) en check de wafels tijdens het bakken liever te vaak dan te weinig!

TIP!: 1 gram gedroogde gist, staat gelijk aan 2,5 gram verse gist. Dus 10 gram gedroogde gist is gelijk aan 25 gram verse!

TIP!: Zeven van bloem is helemaal niet nodig als je het voor gebruik goed doorroert met een garde!

Brusselse wafels met kokos en chocolade

stuk of 12

- 200 g bloem

- 1/2 tl gedroogde gist (circa 5 gram) of 15 gram verse gist

- 100 g boter

- 250 ml melk, lauw

- 250 ml water, lauw

- 2 eieren

- 50 g cacaopoeder

- 60 g kokosschaafsel

- Snufje zout

Weeg de bloem af en roer deze goed door met de garde om evt klontjes te voorkomen. Doe de gist bij het lauwe water en roer totdat 'ie is opgelost. Roer de melk en het water goed door de bloem. Splits de eieren, voeg de eigelen, de cacao en het kokosschaafsel toe aan het beslag en roer erdoor. Klop de eiwitten met het zout in een andere kom op tot ze luchtig zijn. Verwarm in een steelpannetje ondertussen voorzichtig de boter tot deze gesmolten maar niet bruin is. Meng de luchtige eiwitten en de boter voorzichtig door het beslag. Laat het beslag in de kom, afgedekt met een natte doek, ongeveer 45 minuten rusten. Bak de wafels (gebruik een soeplepel, zodat het ijzer bedekt is met beslag) in een paar minuten in een wafelijzer. Serveer warm, met poedersuiker! Of doe eens gek en serveer met aarbeien of verse ananas!

TIP!: Voor een naturel-wafel (of zoals ze in België zouden zeggen 'natuur') laat je de cacao en kokos weg en voeg je nog eens extra 50 gram bloem toe!

TIP! Maak ze gerust allemaal, ookal eet je ze niet meteen op. Voordat je ze eet, doe je ze nog even kort in de boordrooster en dan kun je er toch nog warm van genieten. Eet ook eens als ontbijt met yoghurt en honing en evt wat nootjes!

Okay, omdat je zo aandringt, dan ook het recept van de Luikse wafel!

Luikse wafels

stuk of 9

- 250 g bloem

- 3 g gedroogde gist of 8 gram verse gist

- 50 ml lauwe melk

- 70 g parelsuiker (ik heb gehoord dat dit verkrijgbaar is bij de Boerenbond, vervang anders door kandijsuiker)

- 2 eieren

- 100 g boter

- snufje zout

- 1/2 tl kaneel

Los de gist op in de melk. Klop de eieren los en meng met de bloem en het zout. Voeg de melk met het kaneel toe en rol tot en deeg. Laat het deeg circa 15 minuten rusten onder een vochtige doek. Voeg vervolgende de suiker toe. Meng erdoor en maak weer een bol van het deeg. Laat daarna nog een keer 10 minuten rusten. Bak de wafels (steeds een bolletje ter grote van een grote golfbal) in een wafelijzer. Serveer zo of afgekoeld.

Griekse salade voor tropische dagen

Eindelijk eens een echte zomerdag eergisteren. Reden voor mij om met de kids eropuit te trekken naar ergens waar er water was. En wees eerlijk, met die sporadische warme dagen, heb je toch géén zin om ingewikkelde dingen klaar te maken en lang in de keuken te staan. Natuurlijk kun je altijd nog gaan barbecuen, maar ik heb een suggestie voor je; maak eens een Griekse salade! Ik heb deze gisteren geserveerd met brood en tzaziki (Griekse knoflook-komkommersaus). En eerlijk is eerlijk, ik heb denk ik wel een knoflookadem (en moest gisteren gewoon werken)! Hmmmm,…ze zeggen dat peterselie helpt tegen knoflookadem en andere zeggen dat dat klinklare onzin is. Hoe dan ook adviseer ik je, zodra je een gerecht met rauwe knoflook maakt, aardig wat peterselie toe te voegen (ook de fijngesneden dunne steeltjes). De kleffe knoflooksmaak in je mond waar je 's ochtends dan al mee opstaat is dan verdwenen. Ik geef je alleen géén garantie dat je je collega's niet lastigvalt als je langsloopt met een knoflookwalm om je heen.

En dan nog iets…in een boek van Donna Hay zag ik een soortgelijke salade met gebakken feta. Ik heb het recept er niet op nageslagen, maar zoiets als hieronder zal het wel geweest zijn. Ik vond die gebakken feta echt een verrijking van het gerecht. Mocht je nog sceptisch zijn, probeer het gewoon! Of bak de feta niet, maar snijdt hem in blokjes en schep erdoor. Desnoods laat je het helemaal weg of vervang je het door zachte geitenkaas.

TIP! Bewaar je tomaten altijd op de fruitschaal! Of gebruik (zoals ik) een speciale groenteschaal in de keuken (waar ik ook de uien en de knoflook bewaar). Dit komt de smaak ten goede! Gebruik vooral geen bleke, koude en harde tomaten, die smaken alleen naar water!

TIP! De smaak van rauwe uien kan nogal wat overheersen. Het helpt om eerst de uien te marineren in wat citroensap of azijn. De ergste scherpe smaak is er dan vanaf.

TIP! In de supermarkt krijg je van die plastic bakjes gevuld met een trieste hoeveelheid kruiden voor een schrikbarend hoge prijs. Kruiden zoals munt en peterselie zijn meestal goed verkrijgbaar bij de Turkse of Marokkaanse winkel. Ook haal ik ze regelmatig bij de groothandel (Hanos of Sligro). Bewaren is het beste door rondom de uiteinden van de takjes een natgemaakt stukje keukenrol te draaien en te bewaren in de groentenlade van de koelkast. En wat betreft de munt: je kunt het ook zelf in de tuin zetten. Een potje uit de supermarkt gewoon overpotten in een grote pot en na een tijdje heb je een weelderige bos munt! Mag ook in de volle grond, maar dan staat binnen de kortste keren je tuin vol munt. Maakt mij niks uit, want je kunt er ook van die heerlijke verse muntthee van maken!

TIP! Serveer tzaziki eens op een borrelplankje met wat vers brood erbij.

Griekse salade met gebakken feta

Voor 4 personen

- 2 komkommers

- 4 - 6 tomaten, afhankelijk van de grootte

- 150 g olijven (neem echte goeie, zoals kalamata of taggia-olijven, zijn ook verkrijgbaar bij AH)

- 2 kleine uien, evt rode

- 1 el rode wijnazijn

- 3 el extra vierge olijfolie, evt Griekse

- een flinke handvol platte peterselie, grof gehakt

- 2 pakjes fetakaas

- 3 el bloem

- olijfolie om in te bakken
- 50 gram pijnboompitten

Schil de komkommer of was ze en schil met de dunschiller een baan wel, een baan niet of maak bijvoorbeeld met een zesteur of vork een patroon op de schil. Snijd ze over de lengte doormidden en schraap met een theelepel de zaadjes eruit (die smaken alleen maar waterig). Vervolgens snijd je ze in halve maantjes van een cm dik. Was de tomaten en snijdt ze in dunne partjes. Pel de uien en snijd ze doormidden en vervolgens in dunne halve ringen. Meng in een grote kom alle ingredienten (behalve de fetakaas en bloem) door elkaar en voeg peper en zout naar smaak toe. Proef nog eens en voeg evt nog wat azijn of olie toe. Laat even staan om te laten marineren. Doe de bloem in een diep bord. Snijd de fetakaas in 2 dunne plakken en wentel ze door de bloem. Verhit een koekenpan met anti-aanbaklaag met wat olijfolie en bak hierin de plakken een paar minuutjes per kant. Bij het keren een grote spatel gebruiken.  De feta moet er mooi goudbruin gevlekt uitzien. Bak ondertussen in een droge koekenpan de pijnboompitten even kort, totdat ze een beetje kleuren. Dit komt de smaak en knapperigheid van de pitjes ten goede. Schep de salade op een bord, evt een diep bord en schuif hierop een plak gebakken feta en bestrooi met de pijnboompitten. Garneer evt met een takje peterselie.

Voor de tzaziki: Schil 1 komkommer, halveer en schraap de zaadjes eruit, rasp vervolgens de beide helften op een grove rasp of in de keukenmachine. Meng dan de komkommerrasp met 200 ml yoghurt (ik gebruik hiervoor die dikke Griekse of Turkse yoghurt, kan ook met dunnere soort, maar dan wordt de saus gewoon wat dunner. Denk eraan dat de komkommer nogal wat vocht bevat waardoor de saus sowieso wat dunner wordt). Voeg dan 3 tenen knoflook, heel fijn gehakt, kleine bosje verse munt en platte peterselie, beide fijngehakt. Goed doorroeren en op smaak brengen met zout en peper!

Serveer de Griekse salade met de tzaziki en vers afgebakken pitabroodjes of Turks brood. Wat mij betreft een hele maaltijd. Wil je het nog wat opschmucken, serveer er dan gekruide worstjes bij.

Karnemelkpudding met aardbeien

Gisteren weer eens bij vrienden gegeten. Heerlijke hartige taart met courgette, spekjes, creme fraiche en versierd met hele tomaten. De truc is, zo vertelde de gastvrouw me, dat je de courgette raspt en even aanbakt en vervolgens in een zeef al het overtollige vocht eruit drukt. Zo houd je wel alle smaak  van de courgette maar niet het waterige in de taart. Kant-en-klaar bodems voor hartige taart is gewoon in het diepvriesvak te vinden. In de Franse supermarkt (zie Frans boodschappenlijstje) vind je ook echt korstdeeg op een rol. Heel handig....Trouwens een ideaal gerecht om voor te bereiden, bijvoorbeeld, zoals in ons geval, na een dagje speeltuin. Hoe dan ook, ik ga binnenkort eens proberen de taart te evenaren, maar hieronder het recept van het toetje dat ons aandeel was. Het is overigens een recept wat uit de Allerhande komt, check http://www.ah.nl/recepten/recept?id=640444&rq=karnemelkpudding

Karnemelkpudding met aardbeien

voor 4 personen

- 500 g aardbeien, kroontjes verwijderd
- 1 klein bosje verse munt
- 6 blaadjes gelatine
- 100 g suiker
- 500 ml karnemelk
- 250 ml slagroom
- 1 citroen, uitgeperst
- 2 el poedersuiker

Week de blaadjes gelatine in wat koud water (in ieder geval 5 minuten). Snijd ongeveer de helft van de aardbeien in stukjes, dan andere helft gebruik je voor erbij. Die kan je ook in stukjes doen, of halveren of heel laten. Snijd de blaadjes munt in ragfijne reepjes. De helft gebruik je voor in de pudding, de andere helft voor door de aardbeien voor erbij.
Verwarm 50 ml water met de suiker. Neem de pan van het vuur als de suiker is opgelost. Los de gelatine erin op.

Schenk de karnemelk in een kom en roer het suikerwater erdoor. Klop de slagroom stijf. Spatel deze samen met de stukjes aardbeien en de fijngesneden munt (van beide de helft dus) door de karnemelk. Schenk  het mengsel in de puddingvorm. Laat minstens 4 uur afgedekt in de koelkast opstijven.
Schenk het citroensap over de aardbeien en voeg de poedersuiker toe en meng voorzichtig. Doe dit vlak voor het serveren, zodat de citroensap niet te lang inwerkt op de aarbeien.
Vlak voor het serveren de pudding storten op een groot bord. De aardbeien eromheen scheppen en serveren.