Op een groepsapp waar ik recepten uitwisselen met een aantal dames, kwam natuurlijk de vraag....'Heb je geen recepten voor kerst?...KERST.... Ja, daar is de vraag weer. Opeens realiseer ik me dat wat ik op de app kan zetten ook kan publiceren op mijn blog. Inspiratie voor de kerst en inspiratie voor mijn blog! Dat leek mij nou een perfecte combinatie.
De meeste vrienden en bekenden hebben een kerstviering met ouders, broers, zussen en hun kinderen. Vaak zijn de gezelschappen te groot om in een gewone keuken iets te koken. Bovendien willen de meeste mensen geen uren in de keuken staan om iets lekkers op tafel te zetten. Ik denk dat deze hasselback aardappelen een perfecte bijgerecht zijn, die een hit zal zijn bij iedereen. Ik zou ze serveren met geglaceerde sinaasappelworteltjes en een lekker stuk rosbief uit de oven.
Hasselback aardappels
4 personen
- 8 middelgrote vastkokende aardappelen (ik gebruik de iets-kruimige van de AH)
- 2 el olijfolie om in te bakken
- 1 tl rash el hanout
- 1 tl kerriepoeder
- 1/2 tl paprikapoeder
- snuf zout
- 2 el honing
- 50 g boter
Snijdt de aardappels om de millimeter in, maar niet helemaal door. Maak plakjes zonder deze helemaal door te snijden. Ze aardappel blijft daardoor bij elkaar.
Doe de olijfolie in een steelpannetje en bak hier voorzichtig de specerijen in. Voeg vervolgens het zout, de honing en de boter toe. Laat de boter voorzichtig smelten zonder dat deze bruin wordt.
TIP! Het is best lastig om alle plakjes mooi ingesneden te krijgen. Je kunt het jezelf makkelijker maken door 2 snijplanken boven elkaar te leggen met een ruimte ertussen. Leg in de tussenruimte een aardappel en snijdt in tot je mes de snijplanken raakt. Dit kun je ook doen door de aardappel tussen de stelen van 2 houten pollepels te leggen. Of...je legt de aardappel op de pollepel (in het kommetje van het lepelgedeelte), maar dat werkt alleen met niet al te grote aardappels.
TIP! Je kunt rash el hanout in de Marokkaanse winkel krijgen, maar is in de meeste supermarkten ook wel verkrijgbaar. Je kunt deze ook vervangen door een halve tl komijnpoeder.
TIP! Je kunt ook andere smaakvariaties maken. Voeg bijvoorbeeld ipv de specerijen wat tijm en knoflook toe aan de boter.
dinsdag 29 november 2016
zaterdag 17 augustus 2013
Aubergine met parmezaan
Eigenlijk een Italiaans recept, Melanzane alla parmigiana, ik noem het thuis altijd Aubergine parmigiana, zodat iedereen wel weet wat ik bedoel. Dit is een superlekker groentenbijgerecht, bomvol smaak. Het smaakt zoveel weldadiger dan dat je eigenlijk zou verwachten als je de ingrediëntenlijst ziet!
Gebruik voor dit recept 1/2 portie bechamelsaus, zoals vermeldt op de post "Bechamelsaus, basissaus voor in je kookschrift" van 17 augustus 2013. Ik gebruik voor deze versie verse tomaten, maar je kunt het ook maken met tomatensaus. Gebruik dan een kwart portie van het tomatensausrecept wat hierop volgt of gebruik een saus uit een potje.
- 2 stevige aubergines
- 3 rijpe grote tomaten of 6 rijpe kleine
- olijfolie (gewone, geen extra vergine), om mee in te smeren
- oregano, gedroogd
- 1/2 recept bechamelsaus, of 500 ml
- 50 gram Parmezaanse kaas, geraspt
Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijdt de steeltjes van de aubergines en snijdt ze vervolgens in de lengte in dunne lange plakken van circa 1/2 cm dik. Smeer de plakken in met wat olijfolie (gebruik hiervoor het liefst een kwastje) en bestrooi de plakken met wat zout, peper en oregano. Grill de plakken in porties in een grillpan totdat je grillstrepen ziet en de plakken zachter zijn geworden. Zet opzij.
Warm de bechamelsaus voorzichtig op (als hij tenminste niet meer warm was) en smelt hierin de Parmezaanse kaas.
Snijdt de tomaten in dunne plakken en bestrooi met zout en peper. Leg 2 aubergineplakken in een ovenschaal en leg hierop wat plakjes tomaat. Stapel de plakken aubergine om en om met de tomatenplakjes, totdat alles op is. Giet over de gestapelde groenten de bechamelsaus en gratineer 10 - 15 minuten in de oven.
TIP! Heb je geen grillpan, bak de plakken dan in een koekenpan, maar voeg geen olie toe aan de pan (zie tip hieronder)
TIP! Aubergines kunnen zich helemaal vol zuigen met olie. Gebruik daarom nooit olie in de pan, maar bestrijk de aubergineplakken.
TIP! Je kunt ook courgette gebruiken of andere groenten toevoegen, zoals venkel of champignons. Bak deze dan ook voor, zoals je ook doet met de aubergines.
Gebruik voor dit recept 1/2 portie bechamelsaus, zoals vermeldt op de post "Bechamelsaus, basissaus voor in je kookschrift" van 17 augustus 2013. Ik gebruik voor deze versie verse tomaten, maar je kunt het ook maken met tomatensaus. Gebruik dan een kwart portie van het tomatensausrecept wat hierop volgt of gebruik een saus uit een potje.
Aubergine Parmigiana
voor 4 personen (bijgerecht of zelfs voorgerecht)
- 2 stevige aubergines
- 3 rijpe grote tomaten of 6 rijpe kleine
- olijfolie (gewone, geen extra vergine), om mee in te smeren
- oregano, gedroogd
- 1/2 recept bechamelsaus, of 500 ml
- 50 gram Parmezaanse kaas, geraspt
Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijdt de steeltjes van de aubergines en snijdt ze vervolgens in de lengte in dunne lange plakken van circa 1/2 cm dik. Smeer de plakken in met wat olijfolie (gebruik hiervoor het liefst een kwastje) en bestrooi de plakken met wat zout, peper en oregano. Grill de plakken in porties in een grillpan totdat je grillstrepen ziet en de plakken zachter zijn geworden. Zet opzij.
Warm de bechamelsaus voorzichtig op (als hij tenminste niet meer warm was) en smelt hierin de Parmezaanse kaas.
Snijdt de tomaten in dunne plakken en bestrooi met zout en peper. Leg 2 aubergineplakken in een ovenschaal en leg hierop wat plakjes tomaat. Stapel de plakken aubergine om en om met de tomatenplakjes, totdat alles op is. Giet over de gestapelde groenten de bechamelsaus en gratineer 10 - 15 minuten in de oven.
TIP! Heb je geen grillpan, bak de plakken dan in een koekenpan, maar voeg geen olie toe aan de pan (zie tip hieronder)
TIP! Aubergines kunnen zich helemaal vol zuigen met olie. Gebruik daarom nooit olie in de pan, maar bestrijk de aubergineplakken.
TIP! Je kunt ook courgette gebruiken of andere groenten toevoegen, zoals venkel of champignons. Bak deze dan ook voor, zoals je ook doet met de aubergines.
Bechamelsaus, basissaus voor in je kookschrift
Bechamelsaus is een veelgebruikte saus. Het is een dikke romige saus, die voornamelijk bestaat uit melk en die wordt gebonden met een roux (bloem en boter). Je kunt de saus perfect gebruiken (evt met wat kaas erdoor) om mee te gratineren en wordt vaak gebruikt in lasagne. In het engels (hiermee bedoel ik in alle Australische en Britse kookseries die ik kijk) ook wel 'white sauce' genoemd.
Ik geef hier het recept voor de basissaus en zal daarna de gerechten posten waarvoor ik de saus gebruik. Homemade lasagne, zalmlasagne, melanzane alla parmigiano (aubergine met parmezaan) en Chicken Alfredo! Heb je deze saus eenmaal opgenomen in je repertoire, dan zul je zien dat je hem ook vaak gebruikt ook. In sommige recepten pas ik de saus aan door er wat kaas door te roeren of zelfs wat mosterd (zoals in een recept van Tana Ramsay voor moussaka, een soort Griekse lasagne met aubergine ipv lasagnebladen),.........maar laten we bij het begin beginnen.
Voor 1 liter bechamelsaus
Voldoende voor 1 grote schaal lasagne voor 4 personen
- 1 liter halfvolle melk
- 1 ui, gesnipperd
- 2 laurierblaadjes
- 5 peperkorrels
- 3 jeneverbessen
- 80 gram boter
- 80 gram bloem
- circa 1/4 van een nootmuskaatnoot, geraspt op een nootmuskaatrasp
Doe de melk in een (steel)pan met een dikke bodem. Doe de gesnipperde ui, de laurierblaadjes, de peperkorrels en de jeneverbessen in de melk in de pan en verhit deze op laag vuur, zodat de smaakmakers even in de melk kunnen trekken. Haal de pan van het vuur als de melk nog net niet kookt (het is overigens geen ramp als de melk wel even gekookt heeft). Giet de melk door een fijne zeef in een maatbeker of kom met schenktuit. Gooi de achtergebleven ui en smaakmakers weg.
Maak de pan schoon en veeg droog. Laat de boter smelten op laag vuur. Hij mag echt niet bruin worden. Gebeurd dat wel, begin dan opnieuw. Voeg zodra de boter gesmolten is, de bloem toe en roer dit stevig door met een houten lepel of garde. Laat rustig even bakken 1 - 2 minuten, de roux zal een beetje los gaan laten van de bodem. Voeg vervolgens een scheut van de melk toe en roer goed door met een garde, zodat de klontjes eruit gaan (het komt goed, zie TIP!). Voeg vervolgens de rest van de melk toe. Laat de saus langzaam aan de kook komen, laat even doorpruttelen, maar blijf wel regelmatig doorroeren. Er vormen zich dikke bellen aan de oppervlakte en je ziet de saus tijdens het koken dikker worden.
Haal de saus van het vuur, breng op smaak met zout en (evt witte) peper en rasp de nootmuskaat er boven. Roer goed door en proef. Voeg evt nog wat zout en peper toe.
TIP! Ik gebruik halfvolle melk, maar je mag gerust volle melk gebruiken, als je dat liever hebt. Voor de doordeweekse maaltijd vind ik de halfvolle melk variant prima.
TIP! Ik heb altijd pakken gesteriliseerde melk in de kast staan (tegenwoordig steeds vaker met vermelding van UHT, wat staat voor Ultra High Temperture, waardoor smaak beter wordt behouden door kort verhitten bij zeer hoge temperatuur dan bij langdurige verhitting). Gewoon voor het gemak. Deze kun je gerust gebruiken. Normaal zal verse melk zorgen voor een betere smaak, maar omdat de bechamelsaus zowel bij de bereiding als in het gerecht lang verhit wordt, zul je weinig verschil proeven.
TIP! Laat de verwarmde melk niet te lang staan, want daardoor vormt zich een vel op de oppervlakte. Toch gebeurd? Geen nood, door het zeven zal het vel toch wel achterblijven of schep (als je al gezeefd had) voorzichtig het vel van de melk.
TIP! Een roux is niets meer dan gesmolten boter met bloem. Deze mix wordt gebruikt voor het binden van soepen en sauzen en is heel eenvoudig te maken. Zorg er wel voor dat je de roux even doorbakt, anders zal de bloemsmaak aanwezig blijven. Ik heb zelf een kookprogramma gezien waarin de chef de roux in brokjes in de koelkast bewaarde. Ik gebruik het te weinig om het op die manier te doen.
TIP! De verhouding 80 gram boter en 80 gram bloem (ofwel de roux) op 1 liter vloeistof zorgt voor een hele dikke saus, zoals bechamel. Voor een minder stevig gebonden saus, dien je echt minder te gebruiken (bijvoorbeeld 50 g boter en 50 g bloem op 1 liter soep)
TIP! Er komt een moment dat je denkt dat de klontjes niet verdwijnen! Blijf goed roeren met de garde en wacht tot de vloeistof weer wat opgewarmd is, dan zul je zien dat het altijd weer goedkomt!
TIP! Bechamel met wat kaas erdoor maakt een lekkere kaassaus voor over de brocolli of bloemkool.
Ik geef hier het recept voor de basissaus en zal daarna de gerechten posten waarvoor ik de saus gebruik. Homemade lasagne, zalmlasagne, melanzane alla parmigiano (aubergine met parmezaan) en Chicken Alfredo! Heb je deze saus eenmaal opgenomen in je repertoire, dan zul je zien dat je hem ook vaak gebruikt ook. In sommige recepten pas ik de saus aan door er wat kaas door te roeren of zelfs wat mosterd (zoals in een recept van Tana Ramsay voor moussaka, een soort Griekse lasagne met aubergine ipv lasagnebladen),.........maar laten we bij het begin beginnen.
Voor 1 liter bechamelsaus
Voldoende voor 1 grote schaal lasagne voor 4 personen
- 1 liter halfvolle melk
- 1 ui, gesnipperd
- 2 laurierblaadjes
- 5 peperkorrels
- 3 jeneverbessen
- 80 gram boter
- 80 gram bloem
- circa 1/4 van een nootmuskaatnoot, geraspt op een nootmuskaatrasp
Doe de melk in een (steel)pan met een dikke bodem. Doe de gesnipperde ui, de laurierblaadjes, de peperkorrels en de jeneverbessen in de melk in de pan en verhit deze op laag vuur, zodat de smaakmakers even in de melk kunnen trekken. Haal de pan van het vuur als de melk nog net niet kookt (het is overigens geen ramp als de melk wel even gekookt heeft). Giet de melk door een fijne zeef in een maatbeker of kom met schenktuit. Gooi de achtergebleven ui en smaakmakers weg.
Maak de pan schoon en veeg droog. Laat de boter smelten op laag vuur. Hij mag echt niet bruin worden. Gebeurd dat wel, begin dan opnieuw. Voeg zodra de boter gesmolten is, de bloem toe en roer dit stevig door met een houten lepel of garde. Laat rustig even bakken 1 - 2 minuten, de roux zal een beetje los gaan laten van de bodem. Voeg vervolgens een scheut van de melk toe en roer goed door met een garde, zodat de klontjes eruit gaan (het komt goed, zie TIP!). Voeg vervolgens de rest van de melk toe. Laat de saus langzaam aan de kook komen, laat even doorpruttelen, maar blijf wel regelmatig doorroeren. Er vormen zich dikke bellen aan de oppervlakte en je ziet de saus tijdens het koken dikker worden.
Haal de saus van het vuur, breng op smaak met zout en (evt witte) peper en rasp de nootmuskaat er boven. Roer goed door en proef. Voeg evt nog wat zout en peper toe.
TIP! Ik gebruik halfvolle melk, maar je mag gerust volle melk gebruiken, als je dat liever hebt. Voor de doordeweekse maaltijd vind ik de halfvolle melk variant prima.
TIP! Ik heb altijd pakken gesteriliseerde melk in de kast staan (tegenwoordig steeds vaker met vermelding van UHT, wat staat voor Ultra High Temperture, waardoor smaak beter wordt behouden door kort verhitten bij zeer hoge temperatuur dan bij langdurige verhitting). Gewoon voor het gemak. Deze kun je gerust gebruiken. Normaal zal verse melk zorgen voor een betere smaak, maar omdat de bechamelsaus zowel bij de bereiding als in het gerecht lang verhit wordt, zul je weinig verschil proeven.
TIP! Laat de verwarmde melk niet te lang staan, want daardoor vormt zich een vel op de oppervlakte. Toch gebeurd? Geen nood, door het zeven zal het vel toch wel achterblijven of schep (als je al gezeefd had) voorzichtig het vel van de melk.
TIP! Een roux is niets meer dan gesmolten boter met bloem. Deze mix wordt gebruikt voor het binden van soepen en sauzen en is heel eenvoudig te maken. Zorg er wel voor dat je de roux even doorbakt, anders zal de bloemsmaak aanwezig blijven. Ik heb zelf een kookprogramma gezien waarin de chef de roux in brokjes in de koelkast bewaarde. Ik gebruik het te weinig om het op die manier te doen.
TIP! De verhouding 80 gram boter en 80 gram bloem (ofwel de roux) op 1 liter vloeistof zorgt voor een hele dikke saus, zoals bechamel. Voor een minder stevig gebonden saus, dien je echt minder te gebruiken (bijvoorbeeld 50 g boter en 50 g bloem op 1 liter soep)
TIP! Er komt een moment dat je denkt dat de klontjes niet verdwijnen! Blijf goed roeren met de garde en wacht tot de vloeistof weer wat opgewarmd is, dan zul je zien dat het altijd weer goedkomt!
TIP! Bechamel met wat kaas erdoor maakt een lekkere kaassaus voor over de brocolli of bloemkool.
vrijdag 9 augustus 2013
Komkommersalade met feta en munt
Natuurlijk past deze salade heel goed bij de barbecuegerechten die ik hiervoor publiceerde, maar eigenlijk is hij veel breder inzetbaar dan dat! En trouwens ook heel makkelijk te maken!
- 2 komkommers
- 1 el honing
- 1 tl mosterd
- 1 el witte wijnazijn
- 4 el extra vergine olijfolie
- sap van 1/2 citroen
- handvol munt (alleen de blaadjes)
- 100 gram feta
Schil de komkommers en halveer ze over de lengte tot 2 lange stukken. Verwijder de zaadlijsten met een theelepel (schraap alle zaadjes eruit) en snijd de komkommers vervolgens in plakjes (of eigenlijk halve maantjes). Maak de dressing van de honing, de mosterd, de witte wijnazijn, het citroensap. Klop dit goed door zodat het een beetje gaat binden. Doe de komkommer in een mengkom en giet hier de dressing over en breng op smaak met zout en peper. Scheur of snijdt de muntblaadjes en brokkel de feta en voeg deze ook toe aan de kom. Meng alles goed door en proef voordat je serveert of de smaken kloppen. Serveer vervolgens op een mooie schaal of in een schone kom en garneer evt (zie tip).
TIP! Munt verkleurt snel wanneer je het hebt gesneden. Doe dit echt pas op het laatste moment erbij!
TIP! Houdt evt wat mooie muntblaadjes achter om te garneren! Je kunt ook op het laatste moment nog wat extra feta erover verbrokkelen. Dit oogt frisser dan de feta met dressing.
TIP! Komkommer houdt dressing niet zo heel goed vast. Vind je nog heel veel dressing onderin de kom, lepel dan een paar eetlepels over de salade, maar laat de rest in de kom. De salade hoeft niet te zwemmen!
TIP! De schil kun je ook gerust laten zitten! Of leef je uit en maar er een patroon in door in de lengte een stukje van boven naar onder weg te schillen en dan vervolgens een reep schil te laten zitten. Wanneer je de plakjes dan snijdt oogt dit als mooie streepjes. Niet veel meer werk, maar wel iets wat eruit ziet alsof er aandacht aan is besteedt. Of, doe zoals Jamie, laat de schil zitten en trek met een vork lijnen in de komkommer. Op deze manier krijg je ook een soort van streeppatroon en zal de komkommer wat meer dressing opnemen.
TIP! Ik heb altijd acaciahoning in huis (en dat heb ik dus ook gebruikt in dit recept). Ook zoiets wat ik van mijn moeder heb overgenomen. Deze honing is lichtzoet en qua smaak redelijk neutraal. Je geeft er je gerechten een licht zoet accent mee, terwijl er wel meer smaak aan zit dan suiker. Bovendien is honing veel beter voor je lichaam dan suiker en lost veel gemakkelijker op! Maar je kunt elke honing gebruiken, alhoewel deze dan wel een klein beetje van invloed is op de smaak van de salade.
TIP! Je kunt ook gekruide fetablokjes op olie gebruiken.
Komkommersalade met feta en munt
voor 4 personen
- 2 komkommers
- 1 el honing
- 1 tl mosterd
- 1 el witte wijnazijn
- 4 el extra vergine olijfolie
- sap van 1/2 citroen
- handvol munt (alleen de blaadjes)
- 100 gram feta
Schil de komkommers en halveer ze over de lengte tot 2 lange stukken. Verwijder de zaadlijsten met een theelepel (schraap alle zaadjes eruit) en snijd de komkommers vervolgens in plakjes (of eigenlijk halve maantjes). Maak de dressing van de honing, de mosterd, de witte wijnazijn, het citroensap. Klop dit goed door zodat het een beetje gaat binden. Doe de komkommer in een mengkom en giet hier de dressing over en breng op smaak met zout en peper. Scheur of snijdt de muntblaadjes en brokkel de feta en voeg deze ook toe aan de kom. Meng alles goed door en proef voordat je serveert of de smaken kloppen. Serveer vervolgens op een mooie schaal of in een schone kom en garneer evt (zie tip).
TIP! Munt verkleurt snel wanneer je het hebt gesneden. Doe dit echt pas op het laatste moment erbij!
TIP! Houdt evt wat mooie muntblaadjes achter om te garneren! Je kunt ook op het laatste moment nog wat extra feta erover verbrokkelen. Dit oogt frisser dan de feta met dressing.
TIP! Komkommer houdt dressing niet zo heel goed vast. Vind je nog heel veel dressing onderin de kom, lepel dan een paar eetlepels over de salade, maar laat de rest in de kom. De salade hoeft niet te zwemmen!
TIP! De schil kun je ook gerust laten zitten! Of leef je uit en maar er een patroon in door in de lengte een stukje van boven naar onder weg te schillen en dan vervolgens een reep schil te laten zitten. Wanneer je de plakjes dan snijdt oogt dit als mooie streepjes. Niet veel meer werk, maar wel iets wat eruit ziet alsof er aandacht aan is besteedt. Of, doe zoals Jamie, laat de schil zitten en trek met een vork lijnen in de komkommer. Op deze manier krijg je ook een soort van streeppatroon en zal de komkommer wat meer dressing opnemen.
TIP! Ik heb altijd acaciahoning in huis (en dat heb ik dus ook gebruikt in dit recept). Ook zoiets wat ik van mijn moeder heb overgenomen. Deze honing is lichtzoet en qua smaak redelijk neutraal. Je geeft er je gerechten een licht zoet accent mee, terwijl er wel meer smaak aan zit dan suiker. Bovendien is honing veel beter voor je lichaam dan suiker en lost veel gemakkelijker op! Maar je kunt elke honing gebruiken, alhoewel deze dan wel een klein beetje van invloed is op de smaak van de salade.
TIP! Je kunt ook gekruide fetablokjes op olie gebruiken.
woensdag 7 augustus 2013
Aardappelsalade met citroen en crème fraîche
Vanzelfsprekend hoort deze aardappelsalade gegeten te worden bij de hamburgers van de barbecue in het vorige recept. Maar je kunt het ook bij iets anders serveren als je dat per se wilt.
- 1 kilo aardappels, iets kruimig, geschild
- 125 ml crème fraîche (of een half bekertje)
- 2 flinke el mayonaise van goede kwaliteit
- de rasp en sap van 1/2 citroen
- flinke bos bieslook, fijngesneden
- 1 doosje tuinkers
Kook de geschilde aardappels in ruim gezouten water tot ze gaar zijn. Laat wat afkoelen, totdat je ze in centimeter grote blokjes kunt snijden. Meng ondertussen de creme fraiche, de mayonaise, de rasp en het sap van de halve citroen en voeg zout en peper naar smaak toe. Voeg de aardappels, de dressing en de bieslook samen in een grote kom en meng tot alles goed vermengt is. Knip de tuinkers uit het doosje af en bestrooi de aardappelsalade (eerst in een schone kom, zie tip) hiermee.
TIP! Serveer de aardappelsalade op een mooie platte schaal of een schone kom, maar in ieder geval niet in de kom waar je in gemengd hebt.
TIP! Aardappelsalades zijn heel makkelijk om mee te nemen naar een picknick of te eten bij een barbecue, maar misstaat ook zeker niet bij de doordeweekse maaltijd.
TIP! Zelfgemaakte aardappelsalade is altijd veel beter dan die uit een pakje, omdat je de hoeveelheid saus zelf kunt bepalen. Zorg ervoor dat het een smeuïg geheel is, maar dat de salade niet zwemt in de saus.
Aardappelsalade voor bij de barbecue
voor circa 4 personen
- 1 kilo aardappels, iets kruimig, geschild
- 125 ml crème fraîche (of een half bekertje)
- 2 flinke el mayonaise van goede kwaliteit
- de rasp en sap van 1/2 citroen
- flinke bos bieslook, fijngesneden
- 1 doosje tuinkers
Kook de geschilde aardappels in ruim gezouten water tot ze gaar zijn. Laat wat afkoelen, totdat je ze in centimeter grote blokjes kunt snijden. Meng ondertussen de creme fraiche, de mayonaise, de rasp en het sap van de halve citroen en voeg zout en peper naar smaak toe. Voeg de aardappels, de dressing en de bieslook samen in een grote kom en meng tot alles goed vermengt is. Knip de tuinkers uit het doosje af en bestrooi de aardappelsalade (eerst in een schone kom, zie tip) hiermee.
TIP! Serveer de aardappelsalade op een mooie platte schaal of een schone kom, maar in ieder geval niet in de kom waar je in gemengd hebt.
TIP! Aardappelsalades zijn heel makkelijk om mee te nemen naar een picknick of te eten bij een barbecue, maar misstaat ook zeker niet bij de doordeweekse maaltijd.
TIP! Zelfgemaakte aardappelsalade is altijd veel beter dan die uit een pakje, omdat je de hoeveelheid saus zelf kunt bepalen. Zorg ervoor dat het een smeuïg geheel is, maar dat de salade niet zwemt in de saus.
zondag 4 augustus 2013
Hamburgers van de barbecue
Net terug van vakantie in het zonnige Zuid-Frankrijk en dan tref je dit tropische weer in Nederland. Het is toch bijna niet te geloven? Dat vraagt maar om 1 ding! Barbecue!
Ik gebruik voor deze burgers gerookt paprikapoeder. Deze Spaanse variant (bijvoorbeeld van het merk La Chinata) met een echte rooksmaak is in speciaalzaken, groothandels en online redelijk goed te verkrijgen. Je kunt natuurlijk ook je eigen blikje meenemen als je in Spanje op vakantie bent geweest! Heb je geen gerookte paprikapoeder, gebruik dan de gewone variant en voeg dan gerust wat meer toe dan de voorgeschreven halve theelepel. Gerookt paprikapoeder is aardig dominant, dus daar juist weer niet te veel van....
- 500 gram gehakt
- 1 ui
- 1 flinke teen knoflook
- 1/2 tl gerookt paprikapoeder
- 1/4 tl komijnpoeder
- 4 el paneermeel
- 2 el melk
- olijfolie (om mee te bakken, dus geen extra vergine) om te bestrijken
optioneel
- tomaten, in plakken
- slabaaldjes
- hamburgerbroodjes of kadetjes (de kwaliteit van een 'gewoon' kadetje lijkt mij altijd beter dan die van een klef hamburgerbroodje, maar wat jou lekker lijkt volstaat)
- mosterd, ketchup of evt mayonaise of andere saus
Maak een papje van de melk en het paneermeel. Hak de ui en knoflooktenen in hele grove stukken en doe de ze de keukenmachine (ik gebruik voor dit soort zaken vaak het molentje van mijn staafmixer). Hak totdat je fijne stukjes hebt. Doe de gehakt, de specerijen, het ui-knoflookmengsel, het paneermeelpapje en flink wat zout en peper in een kom en kneed het gehakt goed door. Maak er 6 a 7 gelijke delen van en vorm deze met de hand tot een platte zo gelijkmatig-mogelijke hamburger (zorg dat de randen niet te rafelig zijn, want die vallen eraf op de barbecue). Leg de hamburgers nog een uurtje (of langer in de koelkast), dit geeft ze iets meer stevigheid. Haal de hamburgers zo laat mogelijk uit de koelkast (vooral als het warm is), bestrijk met een kwast ligt met olijfolie. Bak ze aan elke kan 2-3 minuten op de barbecue.
Serveer vervolgens op een broodje (leg deze evt ook even op de barbecue en als je zin hebt, na het grillen inwrijven met een opengesneden knoflookteen) met een plak tomaat, sla en saus naar keuze. Wij eten ze op z'n Spaans met mosterd en ketchup!
TIP! Ben je niet zeker of je hamburger goed op smaak zijn? Draai een klein bolletje van het mengsel, kook wat water in de waterkoker en giet in een glas, laat het bolletje hier eventjes in garen en proef voor. Je kunt natuurlijk ook in een klein pannetje koken of bakken.
Ik gebruik voor deze burgers gerookt paprikapoeder. Deze Spaanse variant (bijvoorbeeld van het merk La Chinata) met een echte rooksmaak is in speciaalzaken, groothandels en online redelijk goed te verkrijgen. Je kunt natuurlijk ook je eigen blikje meenemen als je in Spanje op vakantie bent geweest! Heb je geen gerookte paprikapoeder, gebruik dan de gewone variant en voeg dan gerust wat meer toe dan de voorgeschreven halve theelepel. Gerookt paprikapoeder is aardig dominant, dus daar juist weer niet te veel van....
Hamburgers
voor circa 6 stuks
- 500 gram gehakt
- 1 ui
- 1 flinke teen knoflook
- 1/2 tl gerookt paprikapoeder
- 1/4 tl komijnpoeder
- 4 el paneermeel
- 2 el melk
- olijfolie (om mee te bakken, dus geen extra vergine) om te bestrijken
optioneel
- tomaten, in plakken
- slabaaldjes
- hamburgerbroodjes of kadetjes (de kwaliteit van een 'gewoon' kadetje lijkt mij altijd beter dan die van een klef hamburgerbroodje, maar wat jou lekker lijkt volstaat)
- mosterd, ketchup of evt mayonaise of andere saus
Maak een papje van de melk en het paneermeel. Hak de ui en knoflooktenen in hele grove stukken en doe de ze de keukenmachine (ik gebruik voor dit soort zaken vaak het molentje van mijn staafmixer). Hak totdat je fijne stukjes hebt. Doe de gehakt, de specerijen, het ui-knoflookmengsel, het paneermeelpapje en flink wat zout en peper in een kom en kneed het gehakt goed door. Maak er 6 a 7 gelijke delen van en vorm deze met de hand tot een platte zo gelijkmatig-mogelijke hamburger (zorg dat de randen niet te rafelig zijn, want die vallen eraf op de barbecue). Leg de hamburgers nog een uurtje (of langer in de koelkast), dit geeft ze iets meer stevigheid. Haal de hamburgers zo laat mogelijk uit de koelkast (vooral als het warm is), bestrijk met een kwast ligt met olijfolie. Bak ze aan elke kan 2-3 minuten op de barbecue.
Serveer vervolgens op een broodje (leg deze evt ook even op de barbecue en als je zin hebt, na het grillen inwrijven met een opengesneden knoflookteen) met een plak tomaat, sla en saus naar keuze. Wij eten ze op z'n Spaans met mosterd en ketchup!
TIP! Ben je niet zeker of je hamburger goed op smaak zijn? Draai een klein bolletje van het mengsel, kook wat water in de waterkoker en giet in een glas, laat het bolletje hier eventjes in garen en proef voor. Je kunt natuurlijk ook in een klein pannetje koken of bakken.
woensdag 19 juni 2013
Pasta met (witte) asperges en gerookte zalm
Het aspergeseizoen loopt vanaf de tweede donderdag van april t/m 24 juni (Sint Jan)....het is dus alweer bijna afgelopen! Het lukt ons altijd wel een paar keer asperges te eten, zowel thuis als uit (hier in de regio Venlo worden veel aspergemenu's geserveerd in de locale restaurantjes). Natuurlijk eten wij de asperges dan traditioneel met ham, krieltjes en ei, maar ook wel met gerookte zalm of met gebakken zalm. Zo aten we laatst zelfs aspergebitterballen! Maar vandaag houden we het wat simpeler. Bij deze eens een recept van hoe je het witte goud eens mooi kunt combineren met pasta. En, wanneer het seizoen alweer voorbij is, kun je deze pasta ook maken met groene asperges.
- 500 gr asperges, goed geschild (zie tip)
- 200 gr gerookte zalm, in smalle reepjes
- 20 gr pecorino, fijn geraspt
- 4 eierdooiers
- de schil van 1 citroen, geraspt (alleen het gele deel van de schil)
- 400 gr pasta, bijvoorbeeld tagliatelle
Kook de asperges tesamen met de schillen en afgesneden onderkanten in een pan met licht gezouten water tot ze gaar zijn (zie tip). Bewaar het kookvocht en haal de asperges eruit. Snijd de asperges in stukjes van circa 2-3 cm, laat hierbij de koppen van de asperges zo veel mogelijk heel. Zeef het kookwater van de asperges in een andere (pasta)pan en voeg zoveel water toe als jij denkt dat nodig is. Breng goed op smaak met zout en voeg de pasta toe als het water goed kookt. Kook de pasta tot deze gaar is. Haal voordat je afgiet een flinke mok met kookwater uit de pan. Giet de pasta af en doe deze terug in de pan, maar houd de pan van het vuur af. Doe de eierdooiers in de pan, roer goed door. Doe een klein scheutje pastawater erbij en blijf roeren. Uiteindelijk vormt zich een romige saus. Voeg de gerookte zalm, de citroenschil, en de kaas toe. Roer voorzichtig door. Voeg nog wat kookwater toe, zodat alle pasta bedekt is met de romige saus, zonder dat deze er droog uitziet. Proef voordat je serveert en voeg evt nog wat zout, kookwater of kaas toe. Het gerecht moet in ieder geval niet 'kazig' smaken.
TIP! Traditioneel wordt er nauwelijks kaas gebruikt bij vis en schaal- en schelpdieren. In dit gerecht geldt de pecorino alleen als smaakmaker. Gebruik in elk geval niet te veel, want de kaas zal de smaak van de zalm en de asperges helemaal overheersen>
TIP! Schil de asperges goed! Niets minder aantrekkelijk dan van die slierten die je niet kunt doorbijten. Wil je snel werken, leg de asperges dan met de achterzijde op de plank en schil ze met een dunschiller van net onder de kop tot aan de onderkant, terwijl je na elke beweging een klein stukje draait en doe dit zo tot je de asperge 2 keer rondgedraaid hebt (dubbelgeschild).
TIP! De witte asperges zijn te vervangen door groene. Dan hoef je alleen maar een paar centimeter van de onderkant af te snijden en niet te schillen. Kook ze dan niet te lang. Je kunt zelfs asperges (wit of groen) uit een pot gebruiken. Niet zo lekker als vers, maar voor het gemak zou het kunnen (deze hoef je niet te koken).
TIP! Pasta kook je in water wat vurig kookt en zo zout is als de Middelandse zee (goed gezouten dus).
TIP! Kook witte asperges altijd samen met de schillen en afgesneden onderkanten. Hierdoor behouden de asperges beter hun smaak en krijg je een krachtigere aspergesbouillon, die je vervolgens weer kunt gebruiken om soep van te maken of om in dit geval toe te voegen aan het kookwater en saus voor de pasta. Kook ze in lichtgezouten water en voeg evt een kneepje citroensap toe. Ik leg ze hiervoor altijd in een hapjespan met een hoog opstaande rand en dek af met deksel of folie. Kook ze ongeveer 15-20 minuten (afhankelijk van de dikte) en laat zeker nog 10 minuten nagaren in het kookvocht. Check ze op gaarheid door te proeven.
Pasta met asperges en gerookte zalm
voor 4 personen
- 500 gr asperges, goed geschild (zie tip)
- 200 gr gerookte zalm, in smalle reepjes
- 20 gr pecorino, fijn geraspt
- 4 eierdooiers
- de schil van 1 citroen, geraspt (alleen het gele deel van de schil)
- 400 gr pasta, bijvoorbeeld tagliatelle
Kook de asperges tesamen met de schillen en afgesneden onderkanten in een pan met licht gezouten water tot ze gaar zijn (zie tip). Bewaar het kookvocht en haal de asperges eruit. Snijd de asperges in stukjes van circa 2-3 cm, laat hierbij de koppen van de asperges zo veel mogelijk heel. Zeef het kookwater van de asperges in een andere (pasta)pan en voeg zoveel water toe als jij denkt dat nodig is. Breng goed op smaak met zout en voeg de pasta toe als het water goed kookt. Kook de pasta tot deze gaar is. Haal voordat je afgiet een flinke mok met kookwater uit de pan. Giet de pasta af en doe deze terug in de pan, maar houd de pan van het vuur af. Doe de eierdooiers in de pan, roer goed door. Doe een klein scheutje pastawater erbij en blijf roeren. Uiteindelijk vormt zich een romige saus. Voeg de gerookte zalm, de citroenschil, en de kaas toe. Roer voorzichtig door. Voeg nog wat kookwater toe, zodat alle pasta bedekt is met de romige saus, zonder dat deze er droog uitziet. Proef voordat je serveert en voeg evt nog wat zout, kookwater of kaas toe. Het gerecht moet in ieder geval niet 'kazig' smaken.
TIP! Traditioneel wordt er nauwelijks kaas gebruikt bij vis en schaal- en schelpdieren. In dit gerecht geldt de pecorino alleen als smaakmaker. Gebruik in elk geval niet te veel, want de kaas zal de smaak van de zalm en de asperges helemaal overheersen>
TIP! Schil de asperges goed! Niets minder aantrekkelijk dan van die slierten die je niet kunt doorbijten. Wil je snel werken, leg de asperges dan met de achterzijde op de plank en schil ze met een dunschiller van net onder de kop tot aan de onderkant, terwijl je na elke beweging een klein stukje draait en doe dit zo tot je de asperge 2 keer rondgedraaid hebt (dubbelgeschild).
TIP! De witte asperges zijn te vervangen door groene. Dan hoef je alleen maar een paar centimeter van de onderkant af te snijden en niet te schillen. Kook ze dan niet te lang. Je kunt zelfs asperges (wit of groen) uit een pot gebruiken. Niet zo lekker als vers, maar voor het gemak zou het kunnen (deze hoef je niet te koken).
TIP! Pasta kook je in water wat vurig kookt en zo zout is als de Middelandse zee (goed gezouten dus).
TIP! Kook witte asperges altijd samen met de schillen en afgesneden onderkanten. Hierdoor behouden de asperges beter hun smaak en krijg je een krachtigere aspergesbouillon, die je vervolgens weer kunt gebruiken om soep van te maken of om in dit geval toe te voegen aan het kookwater en saus voor de pasta. Kook ze in lichtgezouten water en voeg evt een kneepje citroensap toe. Ik leg ze hiervoor altijd in een hapjespan met een hoog opstaande rand en dek af met deksel of folie. Kook ze ongeveer 15-20 minuten (afhankelijk van de dikte) en laat zeker nog 10 minuten nagaren in het kookvocht. Check ze op gaarheid door te proeven.
vrijdag 14 juni 2013
Köfte voor de familiereunie
Op de familiereünie, twee weken geleden, hebben we iedereen gevraagd om iets te eten mee te brengen. Uiteindelijk was het resultaat echt heel leuk. Er werden pasta-, zalm- en aardappelsalade en brownies en cupcakes en hapjes en dips meegebracht, familierecepten gedeeld en met smaak gegeten! Heel divers en allemaal met liefde gemaakt. In de verschillende gerechten hebben we kaartjes op prikkers gestoken met maker en naam van het gerecht. Daardoor zijn er uiteindelijk wat gesprekken op gang gekomen en familierecepten gedeeld! Het was het een geslaagde dag!
Ik maakte voor deze dag köfte (of misschien wil jij ze liever kebabs noemen?) Het gaat in ieder geval om gehakt op een stokje. Overigens worden köfte ook vaak zonder stokje gemaakt, maar het stokje helpt bij het draaien op de barbecue. Köfte worden zacht samengeknepen en heel kenmerkend is dat de afdruk van de hand van de maker zichtbaar is! Ik serveerde ze daar met gepofte aardappels met paprika-fetasaus. Maar ze kunnen overal bij. Bij de barbecue, op een pitabroodje of beter nog Libanees platbrood of serveer bij een lekkere pilav of een bulgursalade of met kruidige couscous.
Het geheim van deze köfte zijn de verse kruiden die je gebruikt. Ik vermeld 'een klein bosje', hiermee bedoel ik niet zo'n armetierig beetje uit de supermarkt. Haal je kruiden bij de Turkse of Marokkaanse en gebruik dan 1/3 van de bos. Alle genoemde kruiden zijn er wel te krijgen. Zelf de dille! Alhoewel wij dille vaak linken aan de Scandinavische keuken, wordt deze in de Turkse keuken ook heel regelmatig gebruikt!
Köfte
voor circa 8 - 10 stuks
- 500 g lams- of rundergehakt
- 2 el paneermeel
- 4 el (halfvolle) melk
- 1 teen knoflook, fijngehakt
- een klein bosje dille, fijngehakt
- een klein bosje platte peterselie, fijngehakt
- een klein bosje koriander, fijngehakt
- 1/2 tl komijnpoeder
Extra nodig: satéstokjes, geweekt in water
Meng het paneermeel met de melk totdat er een papje ontstaat. Doe de gehakt in een kom en breng goed op smaak met zout en peper. Voeg het papje van paneermeel en melk toe en alle overige ingrediënten. Kneed met schone handen het gehakt tot een mooi geheel. Test evt een balletje in kokend water (zie tip). Deel het gehakt in gelijke delen (zie ook tip) en kneed elk stukje met ferme hand, maar zonder teveel te knijpen om een satéstokje. Kwast ze, dep ze of spray ze (zie tip) met wat olie in en bak of grill ze in een paar minuten gaar (5 tot 10 minuten, afhankelijk van de grootte). Draai tijdens het bakken regelmatig.
TIP! In dit geval gebruik ik om het gehakt te binden een papje van paneermeel en melk. Dit is een makkelijk trucje wat ik vaker gebruik, omdat ik bijna nooit witbrood in huis heb! Je kunt namelijk ook een witte boterham, ontdaan van korst, geweekt in melk (en dan uitgeknepen) gebruiken. Of evt een ei met wat paneermeel.
TIP! Ik gebruikte hier rundergehakt omdat ik dat meestal wel heb. Mocht je liever lamsgehakt gebruiken, wat overigens authentieker is, haal dit dan evt ook bij de Turkse winkel.
TIP! Vind je het vervelend om met blote handen gehakt te kneden, haal dan van die chirurgenhandschoentjes. Tegenwoordig ruim verkrijgbaar (AH, Hema, Wibra)
TIP! Gehakt om smaak brengen is altijd lastig op het oog! Beste tip is nog altijd om een klein pannetje met water aan de kook te brengen, een klein testballetje te draaien en je gehakt even te koken, zodat je het kunt voorproeven. Wellicht lijkt het jou te ver gaan, maar het is echt de moeite waard!
TIP! Wanneer je satéstokjes gebruikt (vooral voor op de barbecue, maar ook wel in de pan), week deze dan altijd van tevoren in water, zodat ze goed nat zijn. Hiermee voorkom je dat de stokjes verbranden!
TIP! Om het gehakt in mooie gelijke delen te krijgen, helpt het als je het gehakt eerst in 2-en deelt en vervolgens in 5 delen of zelfs nog eens in tweeën en nog eens in tweeën.
TIP! Dep of kwast wat olie over de köftes voordat je ze bakt, of, gebruik zoals mijn neef Fenno een sprayflesje met olie. Zo voorkom je dat ze vastkleven op de barbecue of in de grillpan.
TIP! Serveer met tzaziki, yoghurt-knoflooksaus of paprika-fetasaus!
zondag 18 november 2012
Pannenkoekenrecept, waar het allemaal mee begon
Ergens op dit blog heb ik wel eens verteld over hoe ik ooit ben begonnen met het verzamelen van recepten (en hoe ik ze probeer georganiseerd te houden) - zie Snelle stroganoff uit het Nieuwe testament van 25-08-2011. Het eerste recept dat ik ooit op internet opzocht was dat van pannenkoeken. Dat kwam eigenlijk omdat mijn vriend, die af en toe last heeft van migraine-aanvallen, net weer een beetje was opgeknapt van zo'n aanval en zo'n zin had in pannenkoeken. Dan maak je die! Op dat moment had ik al een hele collectie kookboeken, maar nergens een recept van pannenkoeken. Uit alle recepten op internet heb ik er één samengesteld en ben meteen aan de slag gegaan. Uiteindelijk bleek dit een geweldig recept en moest ik het bewaren. Ik realiseerde me dat dat stapeltje recepten dat ik al had ongeorganiseerd en meestal onvindbaar was en op dat moment heb ik bedacht dat ik alles beter kon 'bundelen' in een groot schrift. Inmiddels ben ik honderden recepten verder en nog steeds blijkt dit één van de meest opgezochte recepten van alle. Zowel oma als mijn vriend bladeren regelmatig naar de juiste pagina om het recept te maken.
- 4 eieren
- 600 ml melk
- snufje zout
- 250 gr bloem
Maak de mix met een mixer en zeker een half uur voordat je ze gaat bakken! Dit bevordert de structuur van de pannenkoeken!
Doe de melk en eieren in een kom en mix door met de mixer, voeg de melk en zout toe en mix totdat alle klontjes verdwenen zijn. Laat vervolgens dus minimaal een half uur staan!
Bak de pannenkoeken 1 voor 1 in een koekenpan met antiaanbaklaag (gebruik er desnoods 2) op middelhoog vuur. Gebruik hierbij steeds een klontje boter en schep met een soeplepel het pannenkoekenbeslag een kleine cirkel in de pan. Kantel dan door de pan alle kanten op te kantelen door de pan verspreiden. Als de bovenkant van de pannenkoeken goed droog begint te worden en hij aan de onderkant mooi goudbruin begint te worden, kun je hem omdraaien. Tussendoor kun je de pan af en toe met keukenpapier uitvegen en er wat nieuwe boter toevoegen om te voorkomen dat de boter aanbrandt. Doe de afgebakken pannenkoeken op een bord en houd ze warm onder aluminiumfolie!
Tips voor erop:
- Jam
- Poedersuiker en stroop
- Appelstroop
- Kaneelsuiker
- Kaas (bak eerst 1 kant vd pannekoek, draai hem, leg er kaas op (liefst geraspt) en dek de pan nog even af met een deksel of wat aluminiumfolie om de kaas goed te laten smelten)
- Spek (bak de spek eerst in de pan alvast bruin en voeg dan pas beslag toe)
- Of maak een sausje van diepvriesbramen door deze in een pannetje met wat poedersuiker en een kneepje citroensap te verwarmen (vlekt als de gekte, dus voorzichtig met eten)!
Pannenkoeken
circa 12 stuks (tenminste als je ze niet te dik maakt)
- 4 eieren
- 600 ml melk
- snufje zout
- 250 gr bloem
Maak de mix met een mixer en zeker een half uur voordat je ze gaat bakken! Dit bevordert de structuur van de pannenkoeken!
Doe de melk en eieren in een kom en mix door met de mixer, voeg de melk en zout toe en mix totdat alle klontjes verdwenen zijn. Laat vervolgens dus minimaal een half uur staan!
Bak de pannenkoeken 1 voor 1 in een koekenpan met antiaanbaklaag (gebruik er desnoods 2) op middelhoog vuur. Gebruik hierbij steeds een klontje boter en schep met een soeplepel het pannenkoekenbeslag een kleine cirkel in de pan. Kantel dan door de pan alle kanten op te kantelen door de pan verspreiden. Als de bovenkant van de pannenkoeken goed droog begint te worden en hij aan de onderkant mooi goudbruin begint te worden, kun je hem omdraaien. Tussendoor kun je de pan af en toe met keukenpapier uitvegen en er wat nieuwe boter toevoegen om te voorkomen dat de boter aanbrandt. Doe de afgebakken pannenkoeken op een bord en houd ze warm onder aluminiumfolie!
Tips voor erop:
- Jam
- Poedersuiker en stroop
- Appelstroop
- Kaneelsuiker
- Kaas (bak eerst 1 kant vd pannekoek, draai hem, leg er kaas op (liefst geraspt) en dek de pan nog even af met een deksel of wat aluminiumfolie om de kaas goed te laten smelten)
- Spek (bak de spek eerst in de pan alvast bruin en voeg dan pas beslag toe)
- Of maak een sausje van diepvriesbramen door deze in een pannetje met wat poedersuiker en een kneepje citroensap te verwarmen (vlekt als de gekte, dus voorzichtig met eten)!
donderdag 4 oktober 2012
Inspiratie van een dagje Lille
De eerste zaterdag van september is er altijd een gigantische antiek- en rommelmarkt in Lille in Noord-Frankrijk! Mijn moeder en ik zijn nu voor de derde keer geweest. Op die antiekmarkt zien we van allerlei mooie kastjes, prenten, serviezen, maar we denken meestal 'ga ik niet mee slepen'. Wij kopen vanzelfsprekend wel vanalles op eetgebied en gaan vervolgens ook op het laatst nog even de Franse supermarkt in. Waarom we vervolgens wel met Franse kaasjes en wasmiddel met Marseillezeep aan het sjouwen zijn, kan ik je niet verklaren, maar meestal is dat ook nog maar een klein stukje naar de bus.
 |
| Pierre Hermand, zie ook http://www.yelp.fr/biz/patrick-hermand-lille-2 en http://patrickhermand.com/fabrication.html (zie het filmpje op de site) |
 |
| Zoveel keuze in macarons, welke moet je nou kiezen? |
 |
| Onze score bij Pierre Hermand |
 |
| Kaas en delicatessenwinkeltje |
Zonder dat we veel moeite hebben gedaan hebben we de winkeltjes gevonden waar we ieder jaar komen. We halen standaard macarons bij Pierre Hermand, Gaullettes Flamandes (wafels die lijken op stroopwafels, maar gevuld met vanillecreme) bij Valerie et Raphael Brier, we nemen een kijkje bij La Droguerie waar ze allerlei knoopjes, lintjes en soorten wol verkopen en waar wij meteen overlopen van de inspiratie en lopen altijd even het kaaswinkeltje binnen (.....) waar ze met handschoentjes de kazen uit de koelingen halen. Naast alle kaas zagen we daar ook een hartige taart met camembert en appel en uiteindelijk kochten we 2 toetjes 'Creme Brulee met mandarijn' en 'Chocolademousse in drie laagjes puur, melk en wit', die we heerlijk hebben opgepeuzeld in de bus op weg naar huis. En wat dacht je van kaasbrood met blauwe kaas, walnoot en maanzaad en een broodje dragonkip. Ik dacht alleen maar 'oh, ga ik ook eens maken'. Ik hoop het allemaal te kunnen delen met jullie op dit blog! |
| Lintjes, wol, knoopjes,.... |
Het heeft me weer een hoop culinaire inspiratie gegeven, dus wat nou antiekmarkt. Geef ons maar culinair Frankrijk! Oh, en mag ik je nog even helpen herinneren aan het Franse boodschappenlijstje, zie blogbericht 'Inspiratie in Belgie en het Franse boodschappenlijstje' van 29 juli 2011.
P.S.: Ga je volgend jaar weer mee, zus?
Hieronder het recpt van macarons. Ik ben al tijden van plan deze delicate lichte en zoete koekjes (met wel honderd verschillende mogelijkheden qua kleur, vulling en versiering) te maken, maar ik was er op voorbereidt dat het erg arbeidsintensief was. Niet iets wat ik zomaar even kan maken met de kinderen rondom mijn benen. En mijn inschatting was juist. Concentratie, aandacht en tijd vergt het zeker. Volg het recept zeer nauwkeurig, dan lukt het vast wel. Zeker iets voor de gevorderde bakker en je hebt echt een suikerthermometer nodig en een keukenrobot (mixer met vaste kom)!
En dan nog een P.S.: Deze (franse) macarons lijken in de verste verte niet op (kokos)makronen, maar waarschijnlijk door de overeenkomsten van eiwit en noot wel ergens verre familie van elkaar. Een fanse macarons eet je alleen niet als een koekje bij de koffie, maar eigenlijk meer als een soort gebakje. Ze zijn zoet en machtig, dus serveer er niet te veel en maak (als je het aandurft) verschillende smaken. De kleur van het koekje hoort meestal wel overeen te komen met de smaak. Geel = citroen, rood = kers of framboos, roze = aarbei, bruin = chocolade, wit = vanille. Maar je kunt er ook voor kiezen het bovenste koekje een andere kleur te maken dan de onderste voor een extra effect.
Macarons
50 koekjes, waarmee je dus 25 dubbele gevulde macarons maakt
- 200 gr poedersuiker
- 200 gr amandelmeel
- 2 x 80 gr eiwit (niet ongeveer, echt afwegen, zie ook tip)
- 200 gr kristalsuiker
- 80 ml water
extra nodig:
- suikerthermometer
- keukenrobot (mixer met vaste kom)
- spuitzak met glad rond mondstuk
- 2 of 3 bakplaten die in de oven passen
- evt voedingsmiddelen kleurstof
- evt andere versiering of glanspoeder
STAP 1, zeven en mengen van droge ingredienten
Zeef de poedersuiker en het amandelmeel (mag samen in een kom) en roer dit langdurig door totdat alles heel goed gemengd is. Roer vervolgens nog een door met een garde om evt klontjes te verwijderen.
STAP 2, suikersiroop maken
Doe de suiker met het water in een pannetje met een dikke bodem. Zet op middelhoog vuur op en doe de suikerthermometer in het pannetje. De temperatuur op de suikerthermometer moet 110 graden aangeven (en niet meer of minder), dit duurt een minuut of 10. Ondertussen kun moet stap 3 worden gedaan om verder te kunnen.
STAP 3, meringue maken en kleuren
Doe 1 van de schaaltjes eiwit (dus 1 x 80 gram) in de kom van de keukenmachine en klop deze met een snufje zout stevig. Zodra de suikersiroop klaar is kan deze erbij (110 graden). Laat de suikersiroop in een straaltje bij de eiwitten lopen, terwijl de machine gewoon doorloopt op hoge stand. Vervolgens laat je de machine doorkloppen op middelmatige stand, tot de eiwitten zijn afgekoeld en de kom lauw aanvoelt (niet meer heet). Voeg evt kleurstof toe aan het eiwit. Ondertussen kun je doorgaan met stap 4.
STAP 4, amandelpasta maken
Meng het andere deel eiwit (ongeklopd) toe aan het amandel/poedersuiker mengsel. En spatel dit door totdat een dikke pasta wordt.
STAP 5, de meringue erdoor spatelen
Wanneer het geklopte eiwit voldoende is afgekoeld, schep je ongeveer 1/3 van het mengsel in het amandelmengsel en roer dit stevig door. Vervolgens kan de rest van het eiwit erbij, maar deze voorzichtig erdoor scheppen. Het mengsel blijft vrij stevig, maar straks bij het spuiten loopt het toch een beetje uit (ik had dat niet verwacht, toen ik het mengsel voor het eerst zag). Het restant van het eiwit spatel je vervolgens voorzichtig door de rest van het mengsel. Zorg dat het een mooi egaal geheel is en er geen witte strepen meer te zien zijn.
STAP 7, het spuiten
Doe het mengsel in de spuitzak met een ronde ongekartelde mond. Bekleed je bakplaten met bakpapier. Spuit kleine rondjes van circa 2,5 cm doorsnede op het bakpapier. Houdt de spuitzak haaks op de bakplaat en spuit dicht op de plaat. In eerste instantie lijkt het een heel dik mengsel, maar snel genoeg zie je de cirkeltjes wat uitlopen. Probeer je best te doen ze even groot te maken. je moet straks immers 2 koekjes van dezelfde grootte op elkaar plakken.
STAP 8, laten rusten
Eenmaal gespoten moeten de cirkeltjes ietwat uitdrogen. Laat ze ongeveer een uur staan op een droge, niet te warme, stofvrije plek. Verwarm de oven na een half uur voor op 145 graden.
STAP 9, bakken
Zorg dat de oven inmiddels op 145 graden is voorverwarmd. Schuif de bakplaten in de oven en bak de koekjes in circa 15 minuten gaar en krokant van buiten. Als alles goed is gegaan, zijn de koekjes recht omhoog gerezen en hebben ze een klein 'voetje' gekregen. Ben je er niet zeker van dat ze gaar zijn, probeer met een platte spatel of palletmes 1 koekje van de bakplaat te tillen. Lijkt hij aan de onderkant ook goed droog en krokant, is het prima. Anders kun je ze evt nog wat langer bakken. Pas de baktijd van de koekjes rustig een paar minuten aan, want elke oven is anders. Wissel evt de bakplaten van boven naar beneden of draai ze om, zodat de achterste koekjes voor komen te liggen. Laat ze goed afkoelen (liefst direct met bakpapier en al van de bakplaat afschuiven.
 |
| Da's pas een 'voetje'! |
STAP 10, vullen
Mogelijke vullingen zijn jam of confiture, nutella, lemoncurd (deze hiervoor genoemde zijn ook gewoon zo in een potje te kopen in de winkel), chocoladeganache, karamel, botercreme (evt met een smaakje). Hieronder geef ik je nog een paar beknopte recepten van de vullingen die ik heb gebruikt. De gele variant heb ik gevuld met lemoncurd uit een potje:
Gezouten karamel
- 150 g kristalsuiker
- 75 ml room
- 50 g boter
- snuf zout
Snijdt de boter in kleine stukjes en zet deze samen met de room klaar om zo bij de gekarameliseerde suiker te schenken. Doe de suiker in een pannetje met dikke bodem en zet op middelhoog vuur. Niet roeren (daardoor zouden kristallen kunnen ontstaan), evt met het pannetje kantelen. Blijf erbij totdat de suiker een karamel- of honingachtige kleur heeft en doe dan snel de room en de boter erbij. Roer nu goed door (PAS OP! Heet en pruttelt)! Laat afkoelen.
- 150 g pure chocolade
- 150 ml room
Breng de room in een klein pannetje voorzichtig aan de kook. Draai het vuur uit, doe de chocolade bij de warme room en roer net zo lang tot er een smeuige redelijk stevige massa ontstaat. (Geef niet op, het hoort er in het begin wat vlokkerig uit te zien,...komt echt goed). Laat afkoelen.
Variatietips:
- voeg een een paar tl van je favoriete likeur toe
- laat het mengsel volledig afkoelen en gebruik dan de mixer om het helemaal luchtig te kloppen
- voeg wat gemalen noten, gestampte M & M of in kleine blokjes gesneden karamels toe
- hetzelfde kun je ook doen met witte chocolade, alleen is de verhouding dan anders. Gebruik dan 75 ml room en 225 g witte chocolade
- melkchocolade kan ook, geeft een minder intense, maar romigere chocoladesmaak. Hier kun uitgaan van 1 op 2, dus 100 ml room en 200 gr melkchocolade
- 100 g pistachenoten of amandelen
- 100 g kristalsuiker
- 200 g boter
- 50 g poedersuikerMaak de notenpraliné door de suiker in een pannetje met een dikke bodem te doen en deze op middelmatig vuur voorzichtig te laten smelten. Niet roeren (daardoor kunnen er kristallen vormen), mocht het nodig zijn dan kun je voorzichtig het pannetje kantelen of bewegen. Laat de suiker tot een mooie karamel- of diepe honingkleur komen, haal de pan van het vuur, doe de noten erbij en roer door. Stort de inhoud op de beklede bakplaat (KIJK UIT, HEET!) en laat helemaal afkoelen. Wanneer de notenkaramel hard en afgekoeld is, vermaal je deze tot grof gruis in de keukenmachine.
Klop de boter eerst goed los met de mixer, voeg voorzichtig de poedersuiker toe en mix door. Schep vervolgens voorzichtig de praliné door de botercreme. Versier evt. de macarons die je met dit mengsel vult met een pistachenootje of een amandelsnippertje aan de bovenkant.
TIP! (of beter gezegd waarschuwing) Suikersiroop en karamel is kokend heet! Kinderen uit de keuken als je ermee bezig bent! Werk geconcentreerd en voorzichtig als je gaat schenken.
TIP! Suikersiroop is afgekoeld heel slecht uit het pannetje te krijgen en ook van de suikerthermometer. Zet het pannetje met de suikerthermometer erin met veel water weer op te zetten totdat het water weer kookt en vervolgens schoonspoelen met heet water. Suikerthermometer goed schoonmaken en het pannetje afwassen of in de vaatwasser.
TIP! Een gemiddeld eiwit (van een groot ei) weegt circa 30 gram.
TIP! Heb je geen keukenrobot (mixer met vaste mengkom), dan kun je evt ook met de gewone mixer werken. Houdt er dan rekening mee dat je hete siroop moet gieten met 1 hand en moet mixer met de andere en vervolgens het kloppen ook lang moet volhouden zodat de eiwitten afkoelen! Misschien is hulp van een andere volwassen dan best handig!
TIP! Ik heb vorige keer van het bovenstaande recept, drie verschillende kleuren koekjes gemaakt met verschillende vullingen. Wil je dat ook proberen, weeg dan zorgvuldig de ingredienten af per portie! Houdt er rekening mee dat je op die manier ook veel kommen vies zult maken!
TIP! Geen spuitzak in huis? Neem een stevige diepvrieszak. Schep het mengsel in een van de hoeken van het zakje en knip voorzichtig het puntje eraf. Werkt prima als knijpzak en ik vind het ook handig om de vulling ermee op het koekje te spuiten.
TIP! Je kunt de macarons ook groter maken (de grootte van een gebakje). Zal zeker niet misstaan als dessert. Pas dan wel op met machtige vullingen, maar kies liever voor ijs of fruit. Bak de macarons ook een paar minuten langer.
woensdag 29 augustus 2012
Tropisch voor juffendag
Lekker tropisch voor juffendag, in het speciaal voor juffrouw Manuela
Het is op de peuterspeelzaal van Lea, onze middelste, weer juffendag geweest. Ze vieren zo aan het einde van het schooljaar met alle juffen tegelijk een feestje ipv de verjaardagen van de juffen apart. Helaas moesten we echt afscheid nemen van haar favoriete juf, juffrouw Manuela, omdat zij volgend jaar echt niet meer terugkomt. Dus hebben we deze marshmallows in het bijzonder gemaakt voor haar! En omdat Lea houdt van alles wat glinstert hebben we er voor de show nog wat hele kleine zilverpareltjes aan toegevoegd.
Marshmallows zijn iets voor de gevorderde hobbykok, hoewel dat meer is vanwege de extra attributen die je het beste kunt gebruiken. Laat je er niet door afschrikken en probeer het gewoon! Ik ben inmiddels wel gewend aan allerlei bereidingswijzen, maar kreeg het (van tevoren) toch een beetje benauwd van dit recept. Ik had zelfs al een back-up plan in gedachten, voor als het ECHT mislukte! Ik had al allerlei scenario’s in mijn hoofd waarbij de marshmallows wegsmolten tot een poel van drabbig zoet eiwit. Achteraf bleken de zorgen allemaal onnodig en is het recept eigenlijk vrij simpel. Alleen zijn er een aantal stappen en helpt het als je zorgt dat alles klaarstaat. Het recept heb ik letterlijk overgenomen van Annabel Langbein (The Freerange Cook), ik heb alleen de stappen zo beschreven dat ze voor mij minder stress opleveren.
Tropische marshmallows (Annabel Langbein)
Circa 20 stuks
- 2 grote eiwitten (op kamertemperatuur)
- snufje zout
- 400 gram suiker
- 200 ml water
- het sap van 2 grote sinaasappels
- het sap van 2 limoenen
- 6 velletjes gelatine (wit/doorzichtig), 10 gram
- 100 gram kokos
- 4 el poedersuiker
- 2 el maïzena
- (optioneel) zilverstrooisel of andere versiering
- zonnebloem- of andere plantaardige olie met neutrale smaak om in te vetten
Extra nodig:
- Suikerthermometer
- Keukenmachine met kom en mixer
- Schaal om in te laten opstijven (bijv een ovenschaal van circa 20 x 30 cm)
Heb je de eieren nog niet gesplitst, doe dat dan als eerste (zie tips). Doe deze in de vetvrije kom van de keukenmachine en voeg een snufje zout toe.
Doe de gelatineblaadjes en de sap van de sinaasappel en limoen in een steelpannetje en laat zeker 5 minuten staan.
Meng de kokos met de poedersuiker en maïzena (en als je het gebruikt het zilverstrooisel) in een kommetje. Vet ondertussen de bodem en de wanden van de schaal in met de olie, zo minimaal mogelijk. Verdeel de helft van het kokosmengsel over de bodem van de schaal.
Verwarm het pannetje met het citrussap en gelatine voorzichtig totdat de gelatine is opgelost. Roer even goed door en laat afkoelen. Zet vervolgens een kleine pan op het vuur en doe hier de suiker en het water in. Verwarm de pan op middelhoog vuur, roer in het begin even goed door en laat dan de vloeistof met rust. Plaats in de suikersiroop de suikerthermometer en laat doorkoken tot deze 115 graden bereikt (dit duurt circa 15 minuten). Ondertussen kan de keukenmachine aan het werk. Klop de eiwitten met het zout stevig.
Zodra de suikersiroop de juiste temperatuur bereikt heeft, voeg je hier het citrus/gelatinemengsel aan toe (pas op! Het kan spetten). Roer door en giet, terwijl de mixer nog steeds aan het kloppen is, het suiker/citrus/gelatinemengsel in een straaltje in het eiwit (kijk ook hier uit voor spatten, gekookte suiker is heet!). Laat de mixer nu kloppen totdat het mengsel is afgekoeld tot lauwwarm. Het resultaat moet nu ook luchtig, smeuïg, romig en redelijk lobbig zijn.
Giet de inhoud van de kom in de schaal en strijk enigszins glad met de achterkant van een lepel. Bestrooi met de rest van het kokosmengsel en zet minimaal 3 uur in de koelkast. Snijdt vervolgens in rijen (4 x 5), zodat er 20 stukken ontstaan. Neem de stukken voorzichtig uit de schaal en wentel de plakkerige zijkanten goed door het kokosmengsel.
TIP! Ik bewaar mijn eieren altijd in een donkere provisiekast. Bij ons thuis worden de eieren altijd snel opgebruikt. Bewaar jij je eieren in de koelkast, doe ze dan altijd in het daarvoor bestemde vakje om uitdrogen te voorkomen. Heb je ze niet vooraf al op kamertemperatuur laten komen, leg de eieren dan voor het splitsen in een bakje warm water.
TIP! Stukjes schaal in je eiwit gekomen? Neem de overgebleven halve schaal en gebruik deze als schepje om de stukjes eruit te vissen!
TIP! Splits de eieren niet direct in de kom van de keukenmachine. Zeker bij eieren die niet meer koud zijn, hebben de dooiers de neiging om stuk te gaan. Ga voorzichtig te werk en breek de eieren voorzichtig boven een schaaltje waarin je het eiwit laat lopen. Voordat je het volgende ei breekt, giet je het eiwit uit het schaaltje over in de kom van de keukenmachine. Mocht 1 van de eieren toch een spoortje van eidooier bevatten, dan hoef je niet direct 2 eieren weg te gooien en hoef je ook niet direct de hele kom weer te reinigen. En vertrouw me, met een klein spoortje eidooier krijg je de eiwitten niet goed opgeklopt.
TIP! Mislukt het splitsen van eieren bij jou regelmatig? Waarschijnlijk zijn je eieren dan niet zo vers of niet koel. Overigens werkt het opkloppen van eiwitten perfect met een niet meer heel vers ei (waarmee ik niet wil zeggen dat je een oud ei moet nemen), maar dan zul je dus de moeite moeten nemen om heel voorzichtig te werk te gaan bij het splitsen. Ook het opkloppen van superverse eieren gaat prima, maar dit schuim zal eerder ‘inzakken’. Probeer het ei in z’n geheel in je handpalm te gieten en laat het eiwit voorzichtig door je vingers lopen, waarbij de eierdooier in je hand achterblijft. Denk hierbij wel aan de hygiëne! Beter een keer te vaak je handen gewassen dan een keer te weinig!
TIP! De eierdooiers kun je meteen weggooien. Mocht je de eierdooiers alsnog willen gebruiken, denk dan eens aan een nagerecht als ‘Crème Brulée’ of meng de eierdooier met een klein beetje water om brood(jes) of bladerdeeg te bestrijken. Ook in Pasta Carbonara gebruik je eierdooiers!
TIP! De extra benodigdheden zoals vermeldt in het recept, zijn wel heel handig om deze marshmallows te perfectioneren. Mocht je het toch zonder willen proberen, laat de suiker met water dan circa 15 minuten op middelhoog vuur pruttelen tot een dikke suikersiroop. De perfecte temperatuur van de suiker draagt bij aan de ‘stevigheid’ van de marshmallow. Mocht het resultaat te slap of te stevig zijn, dan komt het waarschijnlijk door de suikersiroop. Ipv een mixer van de keukenmachine kun je ook een losse handmixer gebruiken! Bij voorbaat waarschuw ik je dat je beter te lang dan te kort kunt mixen, dus minimaal 10 minuten!
TIP! Je kunt ook uitstekers gebruiken (bijvoorbeeld hartjes, sterren of rondjes). Je houdt dan wat resten over (smaken niet minder overigens) en de stukjes zijn wellicht wat moeilijker uit de schaal te wippen.
TIP! De suikersiroop wordt gloeiend heet. Terwijl de temperatuur oploopt verdampt het water. Vervolgens blijft de suiker heel lang heet! Kijk uit met kleine kinderen en pas extra op dat je niet morst met de suikersiroop!
TIP! Wie kent het idee niet van marshmellows op een stokje boven een kampvuurtje? Je kunt deze marshmellows even boven de barbecue roosteren. Daardoor toast je de kokos rondom een beetje en geef je de marshmallow extra smaak! Let op dat ze niet te veel uitlopen!
TIP! Wie kent het idee niet van marshmellows op een stokje boven een kampvuurtje? Je kunt deze marshmellows even boven de barbecue roosteren. Daardoor toast je de kokos rondom een beetje en geef je de marshmallow extra smaak! Let op dat ze niet te veel uitlopen!
donderdag 19 april 2012
Minestrone, feestelijke maaltijdsoep
Eind februari werd onze kleinste meid alweer 1 jaar! En kinderverjaardagen moeten altijd groots gevierd worden vinden wij (in tegenstelling tot de verjaardagen van de volwassenen in ons gezin). Ooit gaven we onze gasten een hele zalm van de barbecue te eten op één van onze feestjes (waar we nog regelmatig aan herinnerd worden door vrienden) en sindsdien wordt er van ons verwacht dat we ook zorgen dat iedereen te eten krijgt, denk ik. Wellicht is dat alleen onze eigen beleving, hoor!
Ik vind het altijd leuk om een planning van het menu in elkaar te draaien en vervolgens alles klaar te maken, maar wilde deze keer géén verschillende gerechten op een soort van buffet. Gewoonweg omdat we het nu op dit moment te druk hebben (werk, studie en gezin) voor zo'n uitgebreide planning (onze jongste heeft bijvoorbeeld de neiging om met haar voorhoofd tegen je been te leunen als je staat te koken en geloof me, dan sta je geen uren achter elkaar in de keuken). Al snel kwam ik op het idee van minestronesoep. Een feestelijke soep, gezond, goed gevuld, redelijk eenvoudig en snel te maken,.... Ik serveerde de soep en daarna hebben we nog schalen met homemade pizza rond laten gaan. Voor de doordeweekse maaltijd raad ik je aan te serveren met extra geraspte parmezaan (of pecorino), knapperig vers (stokbrood) en pesto. Of maak erbij wat zoals wij vaak doen: Maak oude boterhammen op door ze te besmeren met pesto, te overstrooien met parmezaan en ze even onder de grill te roosteren. Snijdt diagonaal doormidden en serveer bij de soep.
Minestronesoep
1 grote pan, voldoende voor 6 - 8 personen
- 100 gram spekjes
- 2 uien, gehakt
- 2 kleine winterwortels, in blokjes
- 2 stengels bleekselderij, in blokjes
- 2 kleine courgettes, in blokjes
- 2 grote aardappels, in blokjes
- 2 handvol sperziebonen, in stukjes
- 2 liter groentenbouillon (van een blokje)
- 2 blikjes tomatenstukjes
- 1 tl (gedroogde) tijm
- 1 groot blik witte bonen, uitgelekt en afgespoeld
- 150 g orzo* of mini-pasta
- stuk Parmezaanse kaas of evt pecorino
In de ingredientenlijst staat alles al aangegeven 'in blokjes', heb je nog niets gesneden, begin daar dan eerst aan. Zet meteen een hoge soeppan met dikke bodem klaar.
Zet de pan op het vuur en voeg een klein scheutje olijfolie toe. Doe hierbij de spekjes. Zodra ze wat beginnen te bakken voeg je ook de ui toe. Doe er wat zout bij (niet te scheutig, de spek is ook al zout) om te snel kleuren te voorkomen. Roer regelmatig tot de uit glazig is. Doe er nu de gehakte ui, wortel en bleekselderij bij en bak een paar minuten mee. Voeg vervolgens de aardappel en de courgette toe en bak ook even mee. Voeg de sperziebonen, bouillon, gehakte tomaten uit blik en de tijm toe.
Snijdt van de parmezaan de harde korst af en doe in de soep erbij. Laat de soep nu zachtjes koken totdat de groenten gaar zijn (check dit doormiddel van de aardappelblokjes). Voeg vervolgens de pasta en de witte bonen toe en kook de soep, totdat de pasta gaar is. Haal voor het serveren de korst van de parmezaan eruit. Breng op smaak met zout en peper. Serveer met brood, pesto en de kaas (geraspt), die laatste twee kun je in de soep doen voor het serveren of op tafel zetten zodat de gasten of de leden van je gezin dit naar eigen idee kunnen doen! Ik ben voor het laatste! Voor een extra mooie finishing touch leg je er nog een blaadje basilicum op! Geen must, maar wel mooi!
* Orzo is kleine pasta, die qua vorm doet denken aan rijst. Goed verkrijgbaar bij de Turkse winkel!
TIP! Vervang de tijm evt door rozemarijn of salie.
TIP! Minestronesoep is er in vele varianten. Zo heb je ook groene minestrone of lenteminestrone, maar ook de ingredienten zijn heel divers. Minestronesoep is alleen geen minestrone zonder pasta en bonen vind ik. Laat deze dus nooit weg. Verder kun je varieren wat je wilt. Verder zijn de ui, bleekselderij en wortel de basissmaakmakers, denk daaraan als je daarin iets wilt wijzigen! Verder kun je dan varieren met bijvoorbeeld prei, salami, (savooie)kool, champignons, koolraap, pastinaak enz.
TIP! Het is mooi als alle groenten ongeveer even groot gesneden is.
TIP! Nog nooit pecorino gebruikt? Ik raad je van harte aan dat nu eens te proberen. Een lekkere smaakvolle kaas, die weer eens anders is dan Parmezaan.
zondag 26 februari 2012
Taco's zoals jij ze wilt
Onze kinderen zijn dol op taco's. Onze oudste dochter Olivia ziet alleen de toegevoegde waarde van het vlees niet en propt haar taco het liefst vol met zure room en mais. Met een beetje overredingskracht gaat ze dan vaak wel accoord met een beetje vlees en soms nog wat andere groenten, maar hoe dan ook, ze houdt ze het liefste gewoon basic. Onze middelste dochter, Lea, vult ze het liefste met veel vlees en mais. De andere toevoegingen zijn bij haar niet echt welkom. Groene blaadjes van sla of kruiden vist ze sowieso overal tussenuit, dus probeer vooral niet wat sla in de taco te doen! Nou ja, het bewijst maar weer dat je je taco zo kunt maken als dat je zelf wilt. Ik raad je aan om niet te zuinig te zijn met de schaaltjes met verschillende vullingen, want dat maakt het feest juist compleet.
De saus voor erbij maak ik altijd zelf (zie tip onderaan), maar mag ook uit een potje zijn. Of gebruik gewoonweg zoete chilisaus. Dit is een magische combinatie met de zure room.
- 1 ui, gesnipperd
- 3 tenen knoflook, gehakt
- 2 tl komijnpoeder
- 2 tl korianderpoeder
- 1 tl oregano (gedroogd)
- 1 el cacao (ongezoet)
- 2 el tomatenpuree
- 1 kg rundergehakt
- 200 ml water (iets minder dan een kopje)
- 1 blik kidneybonen (400 g)
Voor erbij
- 12 tacoschelpen (1 pak) of meer als je grote eters hebt
Voor erbij als vulling
- tomaten, in stukjes
- geraspte kaas (wat je lekker vindt, maar ik kies meestal een zachte kaas, zoals belegen)
- avocado (kies een rijpe, schep er met een tl stukjes uit en meng met een beetje zout en citroensap)
- mais (uit blik), warm of koud
- paprika, in reepjes
- komkommer in stukjes
- bosui, in ringetjes
- sla, (ijsbergsla in reepjes gesneden werkt het beste)
- zure room
- verse koriander
- pittige tomatensaus of salsa
- zoete chilisaus
- ketchup (dit gebruik ik dan voor de kinderen)
Begin met het snijden en klaarzetten van de vullingen. Gebruik hiervoor kleine bakjes en zet ze op een dienblad.
Doe een scheutje plantaardige olie (zie tip) in een koekenpan en laat warm worden. Doe er de ui bij, voeg wat zout toe om te snel bruin worden te voorkomen en bak eventjes aan totdat de ui licht doorzichtig wordt. Voeg vervolgens de knoflook toe. Bak even mee totdat deze begint te geuren en voeg dan alle specerijen toe. Roer goed door en laat even warm worden. Voeg vervolgens de tomatenpuree toe. Bak deze goed aan. Voeg het gehakt toe en bak deze om en om tot deze rul en bruin is. Breng op smaak met zout en peper. Voeg vervolgens het water toe en schep het mengsel goed door. Open het blik bonen, spoel deze af onder de kraan en voeg ze toe aan het gehaktmengsel. Laat sudderen totdat het meeste van het vocht verdampt is.
Verwarm in de tussentijd de taco's in de oven, zoals op de verpakking aangegeven. Ik merk dat het het beste werkt wanneer je de schelpen op een ovenrekje in de oven hangt. Wanneer je ze op een rekje of plaat legt, klappen ze een beetje dicht en zijn ze daarna zo smal en niet meer gemakkelijk te vullen.
Proef het gehakt en breng op smaak met zout en peper wanneer dat nog nodig is.
Serveer de taco's als ze nog warm zijn met het gehaktmengsel en alle schaaltjes met bijlagen!
TIP! Maak een simpele pittige tomatensaus door 4 kleine tomaten met 1 rode peper, 2 bosuitjes en wat verse koriander fijn te maken in de keukenmachine of het hakmolentje van de staafmixer. Het kan zijn dat de saus wat waterig wordt, maar dat is in dit geval niet erg. Breng op smaak met zout en peper.
TIP! Neem in ieder geval rijpe smaakvolle tomaten en niet die waterige smakeloze. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Bewaar je tomaten niet in de koelkast maar liever op de fruitschaal of doe zoals ik doe,....bewaar ze op een mooie schaal in de keuken samen met de uien, knoflook, courgette en aubergines.
TIP! In bijna alle recepten waar ik in olie bak, gebruik ik olijfolie (geen extra vergine). De uitzonderingen hierop zijn Aziatische gerechten en zoals deze Mexicaanse gerechten. Gebruik hiervoor plantaardige olie, zoals zonnebloem- of arachide-olie.
TIP! Bij het fruiten van ui en knoflook voeg ik altijd wat zout toe. Hierdoor wordt er wat vocht onttrokken en bakt de ui en knoflook niet meteen bruin aan. Zo heb je de heerlijke smaak van de ui en knoflook, maar niet de overheersende smaak van bruingebakken ui en knoflook.
TIP! In veel recepten worden ui en knoflook gelijktijdig aan de pan toegevoegd. Eigenlijk is dit niet logisch, aangezien de knoflook heel vaak kleiner is gesneden dan de ui en dus ook eerder klaar is. Ik voeg daarom de knoflook altijd wat later toe. Wil je het jezelf makkelijk maken, snijdt de knoflook dan bijvoorbeeld in plakjes. Zo is er minder hakwerk en kun je de knoflook wel samen met de ui bakken. Houdt er wel rekening mee dat de smaak van de knoflook dan minder goed vrij komt en je wellicht wat meer tenen wilt toevoegen. Overdrijf het ook niet!
TIP! Proef eens een beetje tomatenpuree. Mmmhhh,...best zuur! Deze zure smaak verdwijnt wanneer je de tomatenpuree aanbakt. Voeg dus nooit zo tomatenpuree toe, maar bak altijd in het begin mee.
TIP! Gebruik voor het rulbakken bijvoorbeeld een houten of kunststof vork (zonder scherpe tanden). Hiermee kun je het gehakt mooi in stukken breken totdat het helemaal rul gebakken is.
TIP! Proef aan het einde van de bereiding altijd je gerecht opnieuw en bepaal of er nog zout en peper bij moet.
De saus voor erbij maak ik altijd zelf (zie tip onderaan), maar mag ook uit een potje zijn. Of gebruik gewoonweg zoete chilisaus. Dit is een magische combinatie met de zure room.
Taco's
voor 4 personen
- 1 ui, gesnipperd
- 3 tenen knoflook, gehakt
- 2 tl komijnpoeder
- 2 tl korianderpoeder
- 1 tl oregano (gedroogd)
- 1 el cacao (ongezoet)
- 2 el tomatenpuree
- 1 kg rundergehakt
- 200 ml water (iets minder dan een kopje)
- 1 blik kidneybonen (400 g)
Voor erbij
- 12 tacoschelpen (1 pak) of meer als je grote eters hebt
Voor erbij als vulling
- tomaten, in stukjes
- geraspte kaas (wat je lekker vindt, maar ik kies meestal een zachte kaas, zoals belegen)
- avocado (kies een rijpe, schep er met een tl stukjes uit en meng met een beetje zout en citroensap)
- mais (uit blik), warm of koud
- paprika, in reepjes
- komkommer in stukjes
- bosui, in ringetjes
- sla, (ijsbergsla in reepjes gesneden werkt het beste)
- zure room
- verse koriander
- pittige tomatensaus of salsa
- zoete chilisaus
- ketchup (dit gebruik ik dan voor de kinderen)
Begin met het snijden en klaarzetten van de vullingen. Gebruik hiervoor kleine bakjes en zet ze op een dienblad.
Doe een scheutje plantaardige olie (zie tip) in een koekenpan en laat warm worden. Doe er de ui bij, voeg wat zout toe om te snel bruin worden te voorkomen en bak eventjes aan totdat de ui licht doorzichtig wordt. Voeg vervolgens de knoflook toe. Bak even mee totdat deze begint te geuren en voeg dan alle specerijen toe. Roer goed door en laat even warm worden. Voeg vervolgens de tomatenpuree toe. Bak deze goed aan. Voeg het gehakt toe en bak deze om en om tot deze rul en bruin is. Breng op smaak met zout en peper. Voeg vervolgens het water toe en schep het mengsel goed door. Open het blik bonen, spoel deze af onder de kraan en voeg ze toe aan het gehaktmengsel. Laat sudderen totdat het meeste van het vocht verdampt is.
Verwarm in de tussentijd de taco's in de oven, zoals op de verpakking aangegeven. Ik merk dat het het beste werkt wanneer je de schelpen op een ovenrekje in de oven hangt. Wanneer je ze op een rekje of plaat legt, klappen ze een beetje dicht en zijn ze daarna zo smal en niet meer gemakkelijk te vullen.
Proef het gehakt en breng op smaak met zout en peper wanneer dat nog nodig is.
Serveer de taco's als ze nog warm zijn met het gehaktmengsel en alle schaaltjes met bijlagen!
TIP! Maak een simpele pittige tomatensaus door 4 kleine tomaten met 1 rode peper, 2 bosuitjes en wat verse koriander fijn te maken in de keukenmachine of het hakmolentje van de staafmixer. Het kan zijn dat de saus wat waterig wordt, maar dat is in dit geval niet erg. Breng op smaak met zout en peper.
TIP! Neem in ieder geval rijpe smaakvolle tomaten en niet die waterige smakeloze. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Bewaar je tomaten niet in de koelkast maar liever op de fruitschaal of doe zoals ik doe,....bewaar ze op een mooie schaal in de keuken samen met de uien, knoflook, courgette en aubergines.
TIP! In bijna alle recepten waar ik in olie bak, gebruik ik olijfolie (geen extra vergine). De uitzonderingen hierop zijn Aziatische gerechten en zoals deze Mexicaanse gerechten. Gebruik hiervoor plantaardige olie, zoals zonnebloem- of arachide-olie.
TIP! Bij het fruiten van ui en knoflook voeg ik altijd wat zout toe. Hierdoor wordt er wat vocht onttrokken en bakt de ui en knoflook niet meteen bruin aan. Zo heb je de heerlijke smaak van de ui en knoflook, maar niet de overheersende smaak van bruingebakken ui en knoflook.
TIP! In veel recepten worden ui en knoflook gelijktijdig aan de pan toegevoegd. Eigenlijk is dit niet logisch, aangezien de knoflook heel vaak kleiner is gesneden dan de ui en dus ook eerder klaar is. Ik voeg daarom de knoflook altijd wat later toe. Wil je het jezelf makkelijk maken, snijdt de knoflook dan bijvoorbeeld in plakjes. Zo is er minder hakwerk en kun je de knoflook wel samen met de ui bakken. Houdt er wel rekening mee dat de smaak van de knoflook dan minder goed vrij komt en je wellicht wat meer tenen wilt toevoegen. Overdrijf het ook niet!
TIP! Proef eens een beetje tomatenpuree. Mmmhhh,...best zuur! Deze zure smaak verdwijnt wanneer je de tomatenpuree aanbakt. Voeg dus nooit zo tomatenpuree toe, maar bak altijd in het begin mee.
TIP! Gebruik voor het rulbakken bijvoorbeeld een houten of kunststof vork (zonder scherpe tanden). Hiermee kun je het gehakt mooi in stukken breken totdat het helemaal rul gebakken is.
TIP! Proef aan het einde van de bereiding altijd je gerecht opnieuw en bepaal of er nog zout en peper bij moet.
dinsdag 21 februari 2012
Focaccia (vokatsja) en schiacciata (skiasjata)
Ooit, nog voordat er kinderen waren, zijn wij op vakantie geweest naar Italië. Alhoewel we een heleboel tegenvallers hebben gehad daar, lijkt het op de foto's alsof we het reuze naar ons zin hebben gehad. We hebben we ook wel wat herinneringen aan het eten daar, maar eerlijk gezegd ook wel hele slechte herinneringen. In een vaag Italiaans restaurant werden we bediend door een vent die zo uit een maffiafilm had kunnen lopen. Zijn haar strak achterover gekamd, een net iets te dikke auto voor de deur en een serveerster die blijkbaar zijn opgedirkte vriendin moest zijn. Na een overheerlijke bruschetta met verse tomaat en basilicum werden we verrast met wat hij een echte delicatesse noemde. We prikte voorzichtig in een wit flinterdun gesneden plak van iets wat het hele bord bedekte. Zou het iets van inktvis zijn, vroegen wij ons af, zo naief als we waren. Nee, nee, riep de man, "Larrrrrrdo!". Volgens alle artikelen die ik erover heb gelezen, wordt het echt beschouwd als een delicatesse. Het is gewoonweg een stuk vet wat dan nog op één of andere manier gekruid wordt. Maar zelfs mijn vader, die echt niet vies is van een beetje vet, vond het een onprettige ervaring.
Gelukkig hebben we bij een heel lokaal pizzatentje ontdekt dat er ook zo iets bestaat als schiacciata (spreek uit skia-sjata). Het is simpelweg een broodje (voor het recept van de schiacciata de allerlaatste tip onderaan dit recept) van platgedrukt pizzadeeg, bestrooid met wat zeezout. Iets lekkerders bestaat er bijna niet! Focaccia (spreek uit vo-kat-sja) is nagenoeg hetzelfde, alleen rijst dit brood wat langer en wordt het vaak belegd met kruiden en tomaat. Mocht je niet vaak werken met gist en brooddeeg, dan is dit een goede manier om het eens uit te proberen. De vorm is namelijk minder belangrijk en het resultaat altijd een succes. Ook perfect om weg te geven!
- 350 g bloem
- 200 ml handwarm water
- 5 g gist (gedroogd)
- 1/2 tl zout
- 1 el olijfolie
Voor erop:
- grof zeezout
- in plakjes gesneden rijpe tomaten
- fijngehakte verse rozemarijn (of gebruik als alternatief oregano of tijm evt gedroogd)
- olijfolie
Doe de gist bij het water. Doe de bloem in de kom. Meng hierdoor de zout. Druk met een houten lepel steeds de bloem naar buiten tegen de wanden, zodat er in het midden een soort van krater ontstaat. Giet in deze krater het water en de olijfolie. Meng met de houten lepel of met je handen steeds beetjes van het bloem door het slootje in het midden. Ga net zo lang door tot het lijkt alsof het enigzins aan elkaar blijft hangen.
Bestuif je werkblad met bloem en kiep de boel op je werkblad. Kneed het deeg nu zo'n 40 tot 50 keer door (maak lange bewegingen van je af en zet druk met de muis van je hand). Maak er een bal van.
Maak de kom schoon en strijk de zijkanten licht in met olie. Doe de bal in de kom en dek de kom af met ingeolied plasticfolie. Zet de kom op een warme plek (denk aan de verwarming of dicht bij de oven) of in een oven met rijsfunctie (35 graden), omgeveer 20-30 minuten laten rijzen.
Bestuif je werkblad weer met bloem. Haal het deeg uit de kom, druk het plat en rol het met de deegroller uit tot een mooie ovale of rechthoekige vorm die op je bakplaat past. Als je het leuk vind kun je natuurlijk ook individuele rondjes of ovalen maken. Breng voorzichtig over naar de bakplaat.
Neem 2 vellen plasticfolie en leg deze overlappend op elkaar. Drup er wat olijfolie op en strijk deze uit met een kwastje of een keukenpapiertje. Deze doorzichtige lap gebruik je vervolgens om de focaccia in te stoppen als een baby. Vervolgens mag de focaccia nog eens rijzen, ongeveer 15 minuten.
Verwarm ondertussen de oven voor op 220 graden. Verwijder het plasticfolie en druk in het deeg met je vingertoppen kuiltjes in het deeg. Beleg met de tomaten, bestrooi met het zeezout en fijngehakte rozemarijn (denk ook aan verse salieblaadje, dunne uienringen, zongedroogde tomaat, olijvenplakjes). Verdeel wat goede olijfolie over de bovenkant. Bak de focaccia in 10 - 15 minuten gaar. Drup er daarna evt nog wat olijfolie overheen.
Eet het zo als tussendoortje, beleg bijvoorbeeld met pesto, tomaat en mozzarella of serveer bij de soep.
TIP! Gooi de zout niet zomaar op het gist. Gist is een levend organisme en zout dood de gist of verminderd de werking ervan als je het direct met elkaar in contact laat komen!
TIP! Ik tap mijn handwarme water gewoon uit de kraan. Ik meng het water uit de kraan terwijl het warm begint te worden in een maatbeker. Ik doe er veel meer in dan dat ik nodig heb en voeg warm en koud toe tot ik de juiste temperatuur heb (als je je hand erin steekt en het water zo'n beetje dezelfde temperatuur heeft als je huid). Daarna giet je het overtollige water weg.
TIP! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen! Bewaar je tomaten NIET in de koelkast. Hierdoor verliezen de tomaten hun zoete smaak. Doe bijvoorbeeld zoals ik dat doe. Neem een mooie schaal voor in de keuken en bewaar hier je tomaten, uien, knoflook, maar bijvoorbeeld ook avocado, courgette en aubergine. Of bewaar ze gewoon in de fruitschaal.
TIP! Als je niet van het handwerk houd kun je dit ook in de keukenmachine of met de mixer maken. Gebruik kneedhaken en kneed dan niet te lang. Het deeg is klaar als het de neiging krijgt omhoog te kruipen aan de deeghaken.
TIP! Zet bijvoorbeeld een stoel bij je verwarming of oven en laat hier je deeg rijzen.
TIP! Niet in het bezit van een deegroller? Gebruik een wijnfles (vol of leeg) en bekleed deze met plasticfolie.
TIP! Voor de schiacciata: Maak het deeg exact zoals vemeldt in het foccacia-recept, maar sla de eerste deegronde over. Na het mixen, dus meteen uitrollen en dan het deeg uitgerold en wel ongeveer een half uur laten rijzen. Bestrijk vervolgens met olijfolie en bestrooi rijkelijk met zeezout. Bak vervolgens zoals de focaccia 10- 15 minuten in een oven van 220 graden.
Gelukkig hebben we bij een heel lokaal pizzatentje ontdekt dat er ook zo iets bestaat als schiacciata (spreek uit skia-sjata). Het is simpelweg een broodje (voor het recept van de schiacciata de allerlaatste tip onderaan dit recept) van platgedrukt pizzadeeg, bestrooid met wat zeezout. Iets lekkerders bestaat er bijna niet! Focaccia (spreek uit vo-kat-sja) is nagenoeg hetzelfde, alleen rijst dit brood wat langer en wordt het vaak belegd met kruiden en tomaat. Mocht je niet vaak werken met gist en brooddeeg, dan is dit een goede manier om het eens uit te proberen. De vorm is namelijk minder belangrijk en het resultaat altijd een succes. Ook perfect om weg te geven!
Focaccia
voor 1 brood, voor circa 4 personen
voor bij de soep, om te beleggen of om zo te eten
- 350 g bloem
- 200 ml handwarm water
- 5 g gist (gedroogd)
- 1/2 tl zout
- 1 el olijfolie
Voor erop:
- grof zeezout
- in plakjes gesneden rijpe tomaten
- fijngehakte verse rozemarijn (of gebruik als alternatief oregano of tijm evt gedroogd)
- olijfolie
Doe de gist bij het water. Doe de bloem in de kom. Meng hierdoor de zout. Druk met een houten lepel steeds de bloem naar buiten tegen de wanden, zodat er in het midden een soort van krater ontstaat. Giet in deze krater het water en de olijfolie. Meng met de houten lepel of met je handen steeds beetjes van het bloem door het slootje in het midden. Ga net zo lang door tot het lijkt alsof het enigzins aan elkaar blijft hangen.
Bestuif je werkblad met bloem en kiep de boel op je werkblad. Kneed het deeg nu zo'n 40 tot 50 keer door (maak lange bewegingen van je af en zet druk met de muis van je hand). Maak er een bal van.
Maak de kom schoon en strijk de zijkanten licht in met olie. Doe de bal in de kom en dek de kom af met ingeolied plasticfolie. Zet de kom op een warme plek (denk aan de verwarming of dicht bij de oven) of in een oven met rijsfunctie (35 graden), omgeveer 20-30 minuten laten rijzen.
Bestuif je werkblad weer met bloem. Haal het deeg uit de kom, druk het plat en rol het met de deegroller uit tot een mooie ovale of rechthoekige vorm die op je bakplaat past. Als je het leuk vind kun je natuurlijk ook individuele rondjes of ovalen maken. Breng voorzichtig over naar de bakplaat.
Neem 2 vellen plasticfolie en leg deze overlappend op elkaar. Drup er wat olijfolie op en strijk deze uit met een kwastje of een keukenpapiertje. Deze doorzichtige lap gebruik je vervolgens om de focaccia in te stoppen als een baby. Vervolgens mag de focaccia nog eens rijzen, ongeveer 15 minuten.
Verwarm ondertussen de oven voor op 220 graden. Verwijder het plasticfolie en druk in het deeg met je vingertoppen kuiltjes in het deeg. Beleg met de tomaten, bestrooi met het zeezout en fijngehakte rozemarijn (denk ook aan verse salieblaadje, dunne uienringen, zongedroogde tomaat, olijvenplakjes). Verdeel wat goede olijfolie over de bovenkant. Bak de focaccia in 10 - 15 minuten gaar. Drup er daarna evt nog wat olijfolie overheen.Eet het zo als tussendoortje, beleg bijvoorbeeld met pesto, tomaat en mozzarella of serveer bij de soep.
TIP! Gooi de zout niet zomaar op het gist. Gist is een levend organisme en zout dood de gist of verminderd de werking ervan als je het direct met elkaar in contact laat komen!
TIP! Ik tap mijn handwarme water gewoon uit de kraan. Ik meng het water uit de kraan terwijl het warm begint te worden in een maatbeker. Ik doe er veel meer in dan dat ik nodig heb en voeg warm en koud toe tot ik de juiste temperatuur heb (als je je hand erin steekt en het water zo'n beetje dezelfde temperatuur heeft als je huid). Daarna giet je het overtollige water weg.
TIP! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen! Bewaar je tomaten NIET in de koelkast. Hierdoor verliezen de tomaten hun zoete smaak. Doe bijvoorbeeld zoals ik dat doe. Neem een mooie schaal voor in de keuken en bewaar hier je tomaten, uien, knoflook, maar bijvoorbeeld ook avocado, courgette en aubergine. Of bewaar ze gewoon in de fruitschaal.
TIP! Als je niet van het handwerk houd kun je dit ook in de keukenmachine of met de mixer maken. Gebruik kneedhaken en kneed dan niet te lang. Het deeg is klaar als het de neiging krijgt omhoog te kruipen aan de deeghaken.
TIP! Zet bijvoorbeeld een stoel bij je verwarming of oven en laat hier je deeg rijzen.
TIP! Niet in het bezit van een deegroller? Gebruik een wijnfles (vol of leeg) en bekleed deze met plasticfolie.
TIP! Voor de schiacciata: Maak het deeg exact zoals vemeldt in het foccacia-recept, maar sla de eerste deegronde over. Na het mixen, dus meteen uitrollen en dan het deeg uitgerold en wel ongeveer een half uur laten rijzen. Bestrijk vervolgens met olijfolie en bestrooi rijkelijk met zeezout. Bak vervolgens zoals de focaccia 10- 15 minuten in een oven van 220 graden.
Abonneren op:
Posts (Atom)